Schrijf mee!
« »

Communicatie, Maatschappij

Dood doorkruist doceren

20 mei 2017 | 120w | arjan van essen | 4 |

Als school volgen we een protocol wanneer leerlingen van dichtbij geconfronteerd worden met de dood. Vandaag was zo’n dag.
Na tijd voor gesprek, luisteren, stilte en gebed gingen we kaarten schrijven. Ik ga hier niet benoemen wat mijn leerlingen schreven. Wel dat ik trots op hen ben. En hoop heb. Op een hopeloze dag. Ik werd stil, van wat ze schreven. Om vervolgens, half uurtje later, met heel veel woorden de brug te slaan naar het volgende lesuur. Eén jongen begon te lachen, in een verder aangeslagen klas. Eén meisje begreep het en zei: ‘Hij heeft die hele hoop woorden nodig, anders is het te veel’.
En soms zijn alle woorden van de wereld niet genoeg. En honderdtwintig te veel.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van arjan van essen of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

5 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »