Hisse trekt de pijl uit de borst van haar voormalige eigenaar en wrijft het bloed er met de zoom van haar hemd af.
‘Je had van mij af moeten blijven, Leif,’ zegt ze ernstig.
De wolfshond heft zijn kop en jankt opnieuw.
‘Rouw je om hem, Bor? Dat verdient hij niet. Kom, we moeten hier weg.’
Een voor een lossen de stammen op in de duisternis. Als een stille geest scheert een uil over haar hoofd. Hisse staat stil en huivert. Waar zij in Friesland leefde, kende zij plassen, moerassen en zompige weiden, maar geen woud.
Tussen de wortels van een oude eik maakt ze een nest van dorre bladeren. Met Bors kop op haar borst valt ze in slaap.
Ik vind het nog altijd een leuke uitdaging om een feuilleton te schrijven dat aan de voorwaarden voldoet en waarvan elk stukje dus ook afzonderlijk leesbaar en begrijpelijk is. Dat heb ik de afgelopen jaren al eerder met veel plezier gedaan. Hoeveel stukjes het gaan worden, weet ik niet. Het kunnen er vijf worden, maar misschien ook wel vijftig…
Bij het eerste stukje kon ik nog het themawoord (kruis) gebruiken, maar met die gehaktbal kan ik helaas niets. 😉
Mooi beeldend verteld, Hay en daar zijn geen gehaktballen voor nodig.
😉
Dank je, Ewald…
Prachtig Hay. Je doet mij hiermee een groot plezier. Ik hoop dat je dit onderbrengt in feuilleton op forum. Wat mij betreft het liefst dan zonder Hesse 1, 2 … tot … In mijn ogen halen in dit geval cijfers woorden naar beneden.
Dank je, Levja. Ik zal Frank vriendelijk vragen het een dezer dagen (het hoeft niet meteen) op het forum te plaatsen.
Ik begrijp je opmerking over het weglaten van Hisse 1 of Hisse 2 wel, maar ik houd er toch aan vast omdat zo visueel in een oogopslag duidelijk is dat het om een feuilleton gaat. Voor wie de rest wil lezen, is het dan ook eenvoudiger, omdat de lijst met voorgaande stukjes er onder komt te staan. Ik bekijk het gewoon even praktisch. 😉
@Hay: Begrijpelijk. Frank heeft op het forum een mooie uitleg met link gegeven hoe een feuilleton te plaatsen op forum. Mijn excuses voor de verschrijving bij Hisse.
Ja, ik heb er al even naar gekeken, Levja. Zo te zien lukt het mij ook zonder Franks hulp wel.
Sfeervol verhaal, Hay. Ik ben bewust met dit deel begonnen en vind dat dit op zichzelf goed leesbaar is. Mooi beeldend verteld (de uil, de zompige weiden en moerassen)
Je schept een bijzondere wereld in 120 woorden.
Dank je, Nel! Ik had hier al lang niets meer geplaatst. Een feuilleton is dan een probaat middel om het nu niet bij een enkel los stukje te laten.
@Levja
Ik heb het feuilleton intussen geplaatst. Ik weet niet 100% zeker of het zo de bedoeling was. Zo niet, dan hoor ik het nog wel van Frank.
@Hay: Zonder de vinger aan de pols te willen leggen, heb ik het flauwe vermoeden dat jij veel meer voorkeur geniet van DE Frank dan (of toch als?) ik. Juist de laatste dagen heb ik weer geleerd dat in het leven het is, zoals het is. Ik heb er vrede mee.
Geduld zal je redden, Levja. 😉
Inderdaad een mooie eigenschap @Hay. Geduld is een schone zaak.
@Hay. Hoewel dit absoluut niet mijn genre is, vind ik het een knap hartwaardig geschreven stukje.
In dat geval ben ik extra blij met je hartje, Han. 😉
@Hay. Het is heel goed geschreven. En dat moet je ook kunnen waarderen, vind ik.
Je vertelt werkelijk een heel verhaal in 120 woorden (en dan heb ik het eerste deel nog niet gelezen).
Dank je, Hekate!
In het middenstuk heb ik nog wat omgezet. Daar stond twee keer ‘als’ in dezelfde zin. Zie ik zoiets toevallig, dan sla ik altijd meteen aan het puzzelen. 😉