Groep 7b van basisschool “De vrolijkheid” moest een opstel schrijven over hun grootste droom. Iedereen ging meteen aan de slag behalve Minke. Ik kan toch niet gaan schrijven dat ik schrijfster wil worden dacht Minke bij zichzelf haar ouders zien haar al aankomen. Moeder was analfabeet en vader hield niet […]

Er staat hier een boom. Al eeuwen en niet voor niets, zoals voor niets alleen de zon opgaat. Hij is geplant in grond die afkomstig is uit het Colosseum van Rome. De grond waarop gladiatoren streden en stierven ter vermaak van het volk. doden is gemakkelijk. Leven niet. Vandaar dat […]

Daar zaten ze dan, met zijn drieën. ‘Zo, vertel het eens mannetje, begin maar bij het begin. Bijvoorbeeld, hoe heb je haar vermoord?’ Begon inspecteur Klaaster maar eens het gesprek. Want als het aan hem zou liggen zou hij zwijgen tot de dood. ‘Hallo, iemand thuis in die vreselijke kop […]

Pedro staat met zijn gele Saab klaar om me naar een andere locatie te brengen. Terug naar de Vogezen waar hij me een half jaar geleden had opgehaald. Deze keer is hij niet zo spraakzaam. Hij waarschuwt dat de tijd die voor me ligt de zwaarste zal worden. Ik denk […]

De schrijfster is nog hard bezig met herschrijven van haar boek, als de aanvragen voor een interview binnenstromen. Als ze de zoveelste in haar mail ontdekt reageert ze tegen haar man “wie me dit vier jaar geleden verteld had, had ik compleet voor gek verklaard.” Haar man kijkt haar lachend […]

“Marinde,” fluistert Monica zachtjes kreunend. De eigenaar van het hotel hoort het en vraagt “wat bedoelt u mevrouw Vreugdenwater?” “Marinde moet ingelicht dat hij is opgepakt en ik vrij ben en ook waar ik ben” ratelt Monica in 1 stuk. “Marinde is dat uw vriendin waarmee u in Barcelona was?” […]

Ze had een hele rare droomwens tenminste, dat vond ze zelf. Ze durfde er dan ook amper over te praten. Op een dag kreeg ze toch de vraag “Wat is jouw ultieme droomwens?” Ze draaide er behoorlijk om heen. De vraagster bleef maar aanhouden. “Kom nou maar vertel het me […]

Elke nacht sta ik op met de hoop om de zon nog eens te zien en te genieten van haar stralen elke dag zak ik diep in een droom waar ik lig in haar licht om al haar hitte op te halen. nu zit ik aan een witte tafel duimen […]

Miriam en Koen hebben samen met een hele goede vriendin lekker gegeten bij de wok als afsluiting van een super gezellige dag. Ze staan te wachten op het rolstoelbusje, die Miriam en Koen weer naar huis zal brengen. Hun vriendin wordt dan opgehaald door haar vriend. Nog voordat ze in […]

‘Neem je pen en de cursusblok.’ Hij neemt mijn koffertje mee. Zijn laken wappert als ik naar zijn brede rug kijk. ‘Hier schrijven we alleen maar over de liefde. In jullie verhalen mogen geen namen en geen verboden woorden staan, schrijf jullie boekje vol tot op de laatste pagina. Daarna […]

Duizenden seizoenen overschaduwde ik onrechtvaardige rechters, doortrapte getuigen, hulpeloos brandende heksen, gestropte lorejassen, gefolterde zielen en XL-xylolatristen. Duizendjarige eik, zonder jaring! Uit het eeuwige inktzwarte, hoog boven me, naderde al die tijd een uitdijende fonkeling. De inslag creëerde een hemels blauw meertje, op enkele hectometer van mijn wortels. Aan de […]

Ondertussen in het busje waarmee Monica is ontvoerd: “Je beseft ,neem ik aan, wel dat ik je er straks thuis flink van langs ga geven, hé kreng?” “Waarom pas thuis, mag ik er niet bij zijn als je dat mokkel op haar lazer geeft,” vraagt zijn handlanger teleurgesteld. “Ach, je […]

‘ Eén twee drie vier, hoedje van hoedje van, één twee drie vier, hoedje van papier,’ waarna de vrolijke man van in de dertig zingt: ‘Au au au, de hond is blauw.’ Hij herhaalt deze riedel het hele stuk, terwijl hij achter mij loopt. Deze morgen loop ik al om […]

Wekenlang ligt de oproep te wachten. Uiterlijk vandaag moet ik bloed laten prikken. Aanvankelijk negeerde ik die oproep, tot Esina hem vond en erover begon. Zij had mij snel door; ik kan niet tegen injectiespuiten. De lieverd lachte er niet eens om, zei dat zij het wel begreep. Tenslotte wordt […]

Jozef de timmerman was helemaal idolaat van houten beelden. Zijn vrouw, of beter gezegd vriendin, had hij al in tig poses gebeeldhouwd. En toch. Hij wist haar niet echt treffend te raken. Of is het rakend te treffen? Dat vond Maria zelf ook. Ze nam Jozef echter niets kwalijk. Zijn […]