De bus stopt bij halte Naarderbos. Er stapt een man in met een deftige hoed en serieuze blik. Dat is er een, zeker weten. Een controlleur. Ik haal ze er altijd zo uit. De man koopt geen kaartje. Geeft slechts een kleine klik aan de buschauffeur. Zie je wel, ze […]

“Help, help!!!!,” Pieter wandelt met zijn hond in het bos als hij plotseling een meisjesstem om hulp hoort roepen. Hij bedenkt zich geen moment en belt 112. Als politie is gearriveerd en het meisje gevonden is gaat hij weer naar huis. Ze is nu in veilige handen. 3 dagen later […]

Voorzichtig steek ik het lipje in de gleuf. Draaien, draaien, nu het sleuteltje niet uit de krul laten springen en de krul netjes in de rol houden … De hele tafel kijkt gespannen toe. “Voorzichtig, het is scherp,” fluistert moeder, “de vorige keer …” ‘Klik.’ Het lipje is niet afgebroken, de […]

Op een lichtstraal schoot Einstein door ruimte en tijd. Niets is sneller dan licht volgens hem,..‘De relativiteit’s theorie’. De ruimte wordt ingedeukt door elk ding, planeet, wat zich daarin bevindt. Neem een nylonkous…. Druk er een sinaasappel in… De nylonkous is de ruimte, de sinaasappel drukt die ruimte naar beneden. […]

In Lukas 19 wordt het verhaal over tollenaar Zacheüs verteld. Om het te laten beklijven (een ander woord voor ‘laten hangen’) zongen we op de zondagsschool over hem: Zacheüs was een kleine man, Dat weet je wel misschien, Hij klom vlug in een hoge boom, Want hij wou Jezus zien. […]

Toen ik veertien was, verzamelde ik handtekeningen. Dat gaf, wat je er ook van mag denken, toch wat kleur aan mijn bestaan. Zo ontdekte ik dat Conny Froboess een uiterst innemend om niet te zeggen hartelijk persoon was en Rudi Carell een chagrijnige hork. Wim Kan daarentegen was dan weer […]

Schuin steek ik het plein met de speeltoestellen over. Ineens hoor ik vlak achter mij een kinderstem: ‘Panna!’ In een reflex doe ik mijn benen bij elkaar en voel direct de voetbal tegen mijn kuiten. Ik kijk om en zie een jongetje met bruine ogen en zwarte krullen. ‘Panna!!’ roept […]

“Ik zal u voorlopig niet meer zien,” zei Ginna van Kassa 1. “Waarom dat?” vroeg ik. “Ik moet binnenkort eindexamen doen.” “Jammer”, zei ik “Ja, ik zal u wel missen.” Ze was al snel weer terug maar staat nu bij het brood. Vanochtend had ze een mutsje op. “Je hebt […]

” Wmo, Wajong en dan nog herindicatie natuurlijk” Ze zucht. “Artsen, opgetrommeld voor een genezingswonder.” “Nee meneer, laat me het nog één keer uitleggen. Het is chronisch…” “Maar u loopt weer?” “Ja meneer. Wegstromend water in een badkuip spat ook weleens omhoog. Soms zelfs, verstopt het gootje tijdelijk. Uw rapportage […]

Erg goed stukje. Schrijnend ook. Bij mij thuis eet geen hond nog vlees behalve de poes. Misschien omdat vleesafval door haar brokjes wordt gedaan, door de fabrikant, en ik daar geen weet van heb. Een hond hebben we overigens nooit gehad, want de laatste hond die ik zag vrat een […]

Het oude vervallen schuurtje maakte me nieuwsgierig. Jong als ik was, kon ik de aantrekkingskracht van zo’n doorleefd gebouw niet weerstaan. Handig wist ik aan de aandacht van mijn ouders te ontsnappen. Ik glipte het schuurtje in door een gat in de verrotte houten planken. Ergens hoorde ik mijn ouders […]

Vanmorgen kwam ik tijdens mijn wandeling met de hond een eetlepel en een aansteker tegen. “Waar is de spuit?”, vroeg ik beleefd. Ze haalden hun schouders op. “En waar is de junk?”, mompelde ik in mezelf. In het voorjaar kwam ik nog een spuit tegen, hij lag in het gras […]

“Pak jezelf alsjeblieft goed in als je straks boodschappen gaat doen,” Karel kijkt zijn vrouw smekend aan. Hij vindt het maar niets dat Mirande gisteren zo eigenwijs was om te gaan, met de voorspellingen. “Ja joh, maak je niet dik het, is maar een klein stukje,” Mirande vindt dat Karel […]

De overledene is er al. Ligt in een kist die op een draagbaar met grote wielen staat. De begrafenisondernemer naast me blijft op zijn horloge kijken en hardop mompelen dat ie niet begrijpt waar zijn jongens blijven. Samen vormen we een ietwat raar gezelschap. Een diaken, een doodbidder en een […]

Het overlijden van Ruud Lubbers roept vragen op. Eergisteren bleef ik tevergeefs wachten op beelden van de begrafenisdienst uit Rotterdam. Niets dus. Mijn vriend Egbert heeft meestal antwoord op mijn dringende vragen. ‘Natuurlijk was het euthanasie,’ zei hij. In de pers verschenen, zo zag ik achteraf, wel degelijk speculaties. Lubbers […]