Het is niet mijn bedoeling om het zoveelste ego-document te schrijven. Maar leven met een depressie betekent met mezelf bezig zijn. Het is als almaar denken aan ademhalen als je astma hebt. Ik schrijf niet met een happy end. Daarin geloofde ik ooit wel. Het was zelfs mijn enige houvast: […]

Op mijn 8e kwam ik in aanraking met een knoop in mijn maag die niet meer verdween en onverklaarbaar was. Een verloren, zwaarmoedig gevoel. Een steeds donker wordende schaduw die me steeds meer insloot en benauwde totdat angst mijn keel dicht kneep. Het was alsof er een nest krioelende wormen […]

Steeds dat geklungel aan de streep De controle leek reeds bij het begin verloren En eer de verdediging het goed begreep werd het eerste doelpunt tegen al geboren De benarde situatie werd door de spelers niet meer beheerst Niemand van hen leek nog te kunnen scoren De supporters roerden zich […]

Een vroegere vriendin. In de supermarkt botsen we zowat tegen elkaar op. Haar starre glimlach bereikt haar ogen niet. Ongemakkelijk vraagt ze hoe het met me gaat. ‘Het gaat niet goed’, zeg ik. ‘Ik weet niet wat me overkomt. Mijn verleden haalt me in en de eenzaamheid nekt me. Ik […]

We dansten, we dansten alsof we er dood van wilde gaan. Ik woonde in de muziek en de muziek woonde in mij. Daarna was er stilte. Ik woonde in de stilte en de stilte woonde in mij. Onder de douche, het stromende water over mijn hoofd, mijn huid en mijn […]

Aan schrijfwedstrijden heb ik inmiddels echt een bloedhekel gekregen. Afgelopen augustus deed ik mee aan een wedstrijd van megastal Het vergulde plofkippetje, met als thema dierenliefde. De hoofdprijs bestond uit een jaar lang iedere week een gratis plofkip; een goede reden om het serieus aan te pakken! Middels een tsunami […]

Ook wel 020-pak genoemd. Meestal van Adidas, made in China. Anticonceptiepak. Wie die naam verzonnen heeft komt niet uit de textielwereld. De witte vlekken tandpasta? Echt niet. Dat is gewoon gebrek aan een zakdoek of tissue. Lamme tak op de bank in anticonceptiepak, also known as 020-pak, in bepaalde wijken […]

Humor werkt altijd louterend binnen familie Korteindje. Mams komt tot bedaren en schiet in haar fameuze heuplach. Dat komt slecht uit. Haar heuplach leidt meestal binnen een paar tellen tot een toiletbezoek. Dressed up in toneelkostuum is dat niet bepaald een sinecure. De toiletten in Carré zijn veel te klein. […]

‘Een fikse regenbui is nog beter dan dit eeuwige grijs. Je ziet ook niemand op straat. Wat wil je, deze motregen gaat in je botten zitten. Het vreet je op.’ De hele dag staat Bart al voor het raam. Lies staart naar zijn rug. Zijn armen hangen lusteloos langs zijn […]

De druk op mijn borst voelt vandaag zwaarder dan gisteren. Gisteren dacht ik niet dat het mogelijk was. Maar vandaag kan ik mij nog minder bewegen. Nog minder voelen. Nog minder ademen. Door de kier van het gordijn schijnt licht. Het licht snijdt het donkere doek, die ik schijnbaar voor […]

Ik sluit mijn ogen. Ik kan niet meer. Alle woorden in mijn hoofd smaken naar azijn. Ze krioelen door elkaar, klimmend op een muur vol scherven. In kleine stukjes breken ze uiteen. Opengereten. Naakt. Bibberend van de kou. Ik probeer ze te lijmen, maar niets lijkt nog te passen. Een […]

Zouden dagvlinders het geleerd hebben van nachtvlinders? Dat gigantisch gefladder? Ik vind het hoe dan ook waanzinnig knap. Er is geen touw aan vast te knopen. En dat is maar goed ook. Anders zou het geen vlinder maar vlieger zijn. Dat ze er zelf niet misselijk van worden, van dat […]

Later als ik vrij ben laat ik grenzen gummend vervagen Maak een wapenvrije wereld zonder prikkeldraad Droom mens en dier gelijk Later als ik vrij ben laat ik neushoorns op jagers jagen Bescherm het oerwoud als er dan nog een boom staat Droom ieder mens arm en rijk Later als […]

‘Heren, genoeg. Ophouden met fotograferen. Nu! Jij ook, misselijk portret! Kappen of ik hang jullie een proces aan de broek voor misbruik van mijn portretrecht. Mijn smoel kost geld hoor. Heel veel geld!’ Verbouwereerd kijken Muts en Charley mams aan. Oké, ze hebben wel eens kennis gemaakt met haar furie. […]

onderuitgehaald door blikken lig ik met een open wond in de nacht te verstikken Neergehaald door lippen en een mond in zware gewichten zoveel kracht zie ik mezelf als miniatuur houd de woede mij in zijn macht en brand in mij een groot groen vuur door het wel te willen […]