Daar dwarrel ik door de kamer,
Ik geniet van zo’n kamer samen met mijn vrienden.
Soms komt de huisvrouw en poetst ons weg maar dan verdwijn ik in de gordijnen.
Ik lig op de zwarte piano daar kom ik goed tot mijn recht en vlieg ik naar het dressoir om me spiegelen in de glimmende glazen vaas.
Zo is ons stoffige leven tot zij ons onverwacht vast heeft met haar microvezeldoekje, (ze heeft ze op stapels) en stort ons in de afgrond door krachtig uitkloppen.
Ik dwarrel naar beneden en stort op de koude aarde in haar tuin.
Daar lig ik, mijn taak als stof is volbracht, langzaam wordt ik nat.
Ik verdwijn in de grond, niemand zal mij missen.
« Gepakt
(Wan)hoop »
« Gepakt (Wan)hoop »
Fictie
stof
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Trees of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
Reageren
« Gepakt (Wan)hoop »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Recente reacties