Een scribent in wie bijna iedereen iets zag, behalve ik blijkbaar, heeft ooit een bepaalde kwalificatie bedacht voor de eerste zachte lentedag. Nou ben ik al een behoorlijke tijd jarig op het grensvlak van winter en lente, en – ach, hoe vaak zal het gebeurd zijn, nu achteraf – mijn […]

Twintig jaar geleden was er de tournee van het gezelschap waar ik door enkele publicaties lid van was geworden, de Academie van Ambulante Wetenschappen. Ik stelde er een eer in bij elk optreden een nieuwe tekst te hebben en dat lukte. Zelfs die ene keer waarin terwijl ik aan het […]

Het is warm noch koud, ze is boos noch vrolijk, haar gelaat is mooi noch lelijk. Alles proeft naar niets en balancerend langs de afgrond van licht en donker is niets wit noch zwart. Gelaten beseft ze dat verleden en toekomst nooit meer kleur dan grijstinten toestaan. Ze heeft geen […]

We zitten op de roodleren tweezits. Naast elkaar, zoals elke avond. Voorzichtig leg ik mijn hand op zijn been. Tot mijn verbazing haalt hij ‘m er deze keer niet af. Subtiel probeer ik terrein te winnen. Stukje bij beetje schuif ik dichterbij. Hij laat me, knikt dat het oké is. […]

Met ongeloof las ik het op een huiswerksite waar men een Leesverslag over een Gelezen Roman plaatst. Het stuk betrof De Waterman van Arthur van Schendel. Tot ik het verslag had gelezen meende ik dat het ging over een binnenschipper die gegrepen wordt door de ideeën en praktijk van de […]

Literair café. Een evenement voor €0,00. Honderdtwintig woorden is de prijs, voor oor en hoor. Woorden lijken op handen, ze kunnen aaien, strelen, kneden, breken of vormen. Helpend uitnodigend zijn, je laten voelen. Ze lijken op voeten, trappend, schoppend, struikelend, rechtopstaand, ze dragen gewicht en laten je lopen. Scherpen dolken, […]

Van vroeger restten veel beelden: foto’s, films die ons haarscherp of verbleekt en korrelig tonen hoe het er vroeger uitzag. Er zijn opnamen van geluiden waarmee we horen hoe het vroeger klonk. Dit is wat volgende generaties ontvangen: zo was het in de tijd van ouders, grootouders, voorouders in vroeger […]

Buiten huilt het lijkt het wel Al een dag of twee soms zijn het dikke tranen en dan snikt het nog wat na om daarna wederom een waterval uit te storten Ik vraag me af of het de rug van Sven Kramer was het niet presteren van Nicolien in die […]

Kunst is bijzonder, je kunt er je eigen interpretatie aangeven; kunst kan mooi of lelijk zijn. Kunst kan van alles zijn: een verhaal, gedicht, schilderij, beeldhouwen. Ga zo maar door… Maar wat is nu LEVENSKUNST? Dat is het achterlaten van een meesterwerk! De kracht van het bestaan die nog voelbaar […]

Je riep me je wist niet wat je roepen moest zei je Ik ben er wel als je weet waar je kijken moet zei ik Een beetje verstopt uit het zicht Maar toch heel goed zichtbaar Verpakt in vermomming Maar toch wel jezelf Verscholen achter plaatjes in een wereld van […]

Als rottende zweren op een ontbindend karkas bevuilen zwarte schimmels en vochtplekken de muren van zijn garage. Hij verschuift de werkbank, een houten luik verschijnt. Zijn mobiel trilt. “Ja, Roelf hier.” Aandachtig luisterend opent hij het luik, de stank van uitwerpselen en braaksel komt hem tegemoet. “Klopt, volgende zending is […]

Ik las het vandaag weer: mensen die ogenschijnlijk onschuldig hun mening geven, maar tussen de regels flink uithalen. In het voetbal zou dit een tackle met de voet vooruit zijn en dus onverbiddelijk rood. Preken voor verdraagzaamheid, respect voor de ander, ach wat: ze menen er zelf geen bal van. […]

Ik heb een oogje op de Braziliaanse werkster van mijn buurman. Hij is paleontoloog. Bij hem thuis laat hij mij zijn fossielen zien. Door het glas van de vitrine kijk ik naar de werkster, hoe ze bukt om niet-pornografische tijdschriften onder de bank vandaan te halen. Ze heet Manuela. Later […]

Ze is een verleiding voor iedereen die wat te wensen heeft. Een verleiding zo groot, dat de moefti haar gevangen nam tussen koper en kristalglas. Ze danst, ze kan niet anders als ze wil blijven leven. Vrijwel naakt danst ze in warme sluiers die in oranje en geel rond haar […]

Toen ik zag dat het weekthema deze keer ‘pas’ was, dacht ik meteen ik pas. Nu, na wat nadenken, besefte ik dat je dat woord te pas en te onpas haast kunt gebruiken. Ik ben namelijk in het bezit van een pas(poort), een pas om te pinnen, een pas om […]