Schrijf mee!
« »

Communicatie

Niet herkend, maar niet vergeten

28 maart 2014 | 120w | JelStein | 9 |

Het is zo’n 29 jaar geleden dat wij verhuisden, maar mijn geheugen is doorgaans heel goed. Waarom was er geen belletje gaan rinkelen, toen ik zijn naam las op 120w? Eerlijk gezegd was het een muisstil belletje en ik heb het zo druk dat het al die tijd niet tot mij doordrong. Tot hij gisteren een tweet stuurde: ‘Woonde jij in de jaren tachtig in … ‘.

Bim bam! Ineens klinkt er een grote klok.

Voordat ik hem een antwoord kon sturen, stond hij mij weer levendig voor de geest. Onze achterbuurman. Onze tuinen lagen een pand verschoven, dicht bij elkaar. Een aimabele kerel. Ik ben hem niet vergeten. En nu blijken we samen aan het kettingverhaal te schrijven. Mooi, José.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van JelStein of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

6 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »