Ha dag.
Zal ik je kalm benaderen, in ochtendjas, met koffie, krantje en een zachtgekookt eitje? Of fiets ik naar de sportschool en val je gelijk aan alsof ik nooit een nieuwe kans ga krijgen?
Oké, je hebt gelijk. Meestal wil ik het laatste, maar draait het op het eerste uit. Dan schaam ik mij en bedenk duizend-en-een redenen waarom het beter is een páár weekjes te wachten.
Zal ik dan maar aan mijn zelfontplooiing gaan werken? Of zoek ik eindelijk eens mijn gehandicapte achterbuurman op?
O nee, dat kan nu niet… De auto is zó smerig. Die moet echt vandáág nog naar de wasserette.
Helaas, opnieuw drijf je zonder zinnig antwoord voorbij.
Tot morgen dan maar weer.
Dag dag.
@Hay leuk bedagt 😉
@Hay Hij’s leuk. Dag dag
(h)erkenbaar
<3
Mijn dank. Leuk begin van de dag. 😉
Heel leuk Hay, originele gedachte 🙂