Verloren in de wereld voelde hij zich. Waar ligt het geluk? Op straat zocht hij in alle hoeken, in elke goot, langs elke stoep. Toen hij zich geen raad meer wist, zich te rusten wilde leggen met de dood voor ogen zag hij haar, kwam ze hem tegemoet. Ze was […]

Ooit speelde ik tuba in onze dorpsharmonie. Om de paar jaar gingen we op concours. Nu kijk ik daar ietwat meewarig op terug, maar ik weet nog goed dat de spanning om te snijden was. Ons doel? Promoveren en zo al onze buurdorpen de loef afsteken! De repetities die aan […]

‘Mama, we moeten tegen vrijdag het journaal samenstellen.’ ‘Hoe werkt dat?’ ‘We moeten 4 dagen de krant uitpluizen en wat ons interesseert, uitknippen. Dat mogen we dan, in onze eigen woorden, komen vertellen.’ ‘Leuk.’ ‘Je gaat me toch helpen, he, mama? Alsjeblief, alsjeblief. Jij bent daar goed in.’ ‘En jij […]

Toch best wel gemeen van de Duitsers om met hun U-boten konvooischepen kapot te schieten. Immers, de schepen waren niet bewapend en waren een gemakkelijke prooi. Joris schudde het hoofd. Hij vroeg zich af hoe die mensen op die schepen zich voelden als ze met een torpedo tot zinken werden […]

Roeptoeters en Blaaskaken: In alles schijnt hetzelfde licht. Onder mijn huid, in de beenling Of de tak waar ik op zit Onder de wortels is er geen eenling In alles schijnt hetzelfde licht. In mijn heldere glazen bol. Ontdek ik een man op een tak Opgewekt want hij heeft lol […]

Gedurende zijn aardse leven was hij, in zekere zin, chronisch ‘doodgemoederd’ door zijn echtgenote. Twee weken geleden overleed hij acuut op een respectabele zesentachtigjarige leeftijd. Zo kwam er, zonder enig beraad, een einde aan het samenzijn dat al een eeuwigheid leek te duren. Vijfenzestig jaar had het huwelijk geduurd. Nu […]

Twitterland is verdeeld door kolkende wijsheid, kliffen van misverstand en vleesetende HashTags. HonderdveertigTekens markeren ingenomen vooroordelen. Het alfabet als scheermesjes aan een wurgkoord geregen. Twitteraars zijn een nijver Volkje. Onvermoeibaar dragen Volgers munitie aan in de vorm van Shaming– en BlamingToortsen. Er heerst een constante WoordStrijd. Geshellsockte Vrijdenkers worden stelselmatig […]

‘Mamaaaaaaaa?’ ‘Ja, Lars. Wat is er?’ ‘Ik, euh … Papa zegt dat hij zich verveelt.’ ‘Is dat zo?! Zeg hem dat hij dan misschien het gras kan maaien of de auto wassen.’ ‘Oh!’ ‘Hèh, schat, heb je dat nu echt gezegd?! ‘Hij zei dat je niets wist om te doen, […]

Een fles champagne, een boeket bloemen. De schoft! Nee, zo makkelijk komt manlief er ditmaal niet vanaf. Ik dien te straffen. Dit besluit neem ik terwijl ik een kan met water vul. Ik laat daarop een witte speekseldraad de kan in lopen. Dit kan veel beter! Ik druk met mijn […]

Poes gebiedt mij plaats te nemen aan haar vensterbank. Opmaat tot een straf tête-à-tête. Of het nu eens geen tijd wordt dat ik met mijn smoelwerk weer op Twitter verschijn, is de strekking van haar dwingend advies. Anderhalf jaar ben ik van het Internet weggebleven. Ik vluchtte. Je kunt op […]

Schrijver zit aan de toog van het Dorpscafé. Zijn ogen kijken door de kastelein heen. Schrijf je nog?, vraagt Klusjesman, wiens aanwezigheid hem nu pas opvalt. “ … mijn vrouw leest het manuscript. Over Liefde en de Dood … durf niet naar huis. Vrees dat het te confronterend is. Dat […]

Vandaag leef ik weer op straat. Ik heb geen papieren, geen werk en geen rechten. Een minderheid van de inwoners van Amsterdam bekommert zich over mijn uitzichtloze situatie. Zij geven ons –zijn met tientallen- water en eten. De rest ziet ons liever van de aardbodem verdwijnen. In die garage was […]

Ik smokkelde een schaar binnen! Knipt u graag dingen af? Ik wel. Urenlang staar ik kwijlend om me heen, naar het vlezige blad van een vetplant, of de flaporen van een passerende cipier. Helaas zijn scharen verboden voor compulsieve knippers als ik, idioten die als het moet zelfs met hun […]

Witte vlakken schuiven zware druppels vallen neer als vertrapte blauwe druiven als zwartgeblakerd teer Het land is leeg en woest kil en ijzingwekkend koud bij dit geweld houd ik me koest deze massa maakt me benauwd De onderstroom is heftig alle wijzers staan op rood niemand is dapper of deftig […]

‘Heb je aan je halve dag verlof gedacht? Oma komt langs en ze wil je ook graag zien. ‘Ja, hoor’, antwoordde Johnny. ‘Dat heb ik netjes geregeld. Tot straks.’ Toen Johnny thuis kwam, hoorde hij iets in de keuken. ‘En dat is voor de leugens.’ Bonk. ‘En dat is voor […]