Schrijf mee!
« »

Cultuur

Zelfcensuur

15 april 2015 | 120w | Rob van Bedaf | 2 |

Schrijver zit aan de toog van het Dorpscafé. Zijn ogen kijken door de kastelein heen. Schrijf je nog?, vraagt Klusjesman, wiens aanwezigheid hem nu pas opvalt.

“ … mijn vrouw leest het manuscript. Over Liefde en de Dood … durf niet naar huis. Vrees dat het te confronterend is. Dat begrijp ik … – doe hier nog wat te drinken, voor mij ook een Orval – … moet ik mijzelf dan censureren?”

“…censu-wat? Niet van die moeilijke woorden gebruiken, Briekje. Proost! Ben je weer terug bij het vrouwtje? Stop dan toch ook met dat buiten de deur neuken.”

“ … proost! Ik was verliefd, chef. Ken je dat? Ik moest erover schrijven … over gewetensnood … dat doet pijn. Mijn ziel stond in brand.”

“Schrijven doet geen pijn, jongen! Papier brandt.”

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Rob van Bedaf of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

1 reactie

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »