Biografie van Han Maas
Statistieken van Han Maas
Leeslijst van Han Maas
Het kijken bij iedere klik van haar hakken houdt haar gevangen: mensen met pratende ogen staren haar aan, of doen dat door de vensters van haar eigen ogen. Onzeker zijn wordt nooit zeker. ‘Je had de sleutel van de medicijnkast met morfine, de sleutel… de sleutel…’ Als een mantra die […]
‘Na een paar glaasjes begon hij meestal te vertellen, zijn hart te luchten. Dat ie niet anders kon. Hij moest wel… voor ons. “Dat snap je toch wel?” vroeg ie altijd aan mijn moeder.’ ‘En wat zei je moeder dan?’ ‘Die knikte, meer niet. Bij ons werd er altijd geknikt. […]
In de hal is een gebedsruimte. Mensen die er behoefte aan hebben, kunnen hier troost vinden en bidden voor hun geliefden. En ik? Ik dring aan op euthanasie. Maar dat is hier als vloeken in de kerk. Lijden wordt afgedaan als ‘Gods wil’. ‘Nee, euthanasie is onbespreekbaar; we zijn een […]
‘Bereidt u zich maar op het ergste voor,’ had de dokter gezegd. De dood, want wat was er erger dan ‘het ergste’? Spelen en leren, je weet wat dat is. Fietsen en zwemmen verleer je nooit. Allemaal ervaringen. Hoe kon ze zich voorbereiden op iets onbekends als doodgaan? Ze heeft […]
‘Gaat u maar lekker slapen. Met dit pilletje zal het zeker lukken. Voordat u het weet, is het bezoekuur.’ ‘Hoe is het met je?’ ‘Goed.’ ‘Geen pijn?’ ‘Pijn? Nee hoor, anders lag ik nu niet aan het strand. Wat is het hier mooi hè? Mick Jagger is hier ook; hij […]
Nee, hij heeft beslist geen groene vingers. ‘Als je deze nog kapot krijgt, dan weet ik het niet meer,’ had de bloemenman gezegd toen hij hem een sanseveria verkocht. ‘Veel water heeft ie niet nodig.’ Sporadisch gaf ie de plant water; hij vergat het gewoon. Niet dat hij niet van […]
Na twaalf jaar had ze besloten de politiek vaarwel te zeggen. Maar ach, solliciteren hoefde ze niet want ze werd wel weer voor iets gevraagd. Ontkiemd als lijsttrekker heeft ze moeilijke jaren meegemaakt, volgens haar. ‘Trouw ben je aan je opvattingen, aan je vrienden en je familie, maar niet aan […]
‘Sla dan onderhands op. Weer in het net!’ – ze kijkt hem vernietigend aan. Hij kijkt naar de nu toch wel dubbele vetrol onder haar poloshirtje. ‘Make-up? Waarom zou ik nog make-up gebruiken?’ zei ze onlangs. Hij begint er maar niet meer over. Het liefst zat ie nu thuis. Die […]
Ze loopt vermoeid naast haar slippertjes, over een weg die je geen weg kan noemen, op weg naar huis dat geen huis is. Een zakje met wat munten verbergt ze onder haar schamele kleding. Ze vraagt niet wat ze eten want dat is altijd hetzelfde. Dat de kip niet zuiver […]
‘Ach man, zeur niet zo, het is maar een stukje stof.’ ‘Wel met emotionele waarde; ik droeg het op ons eerste afspraakje. Weet je nog?’ ‘Natuurlijk niet. Je weet toch ook niet meer wat ik toen droeg?’ ‘Jawel, dat roze rokje met dat kanten bloesje.’ ‘Dat je dat nog weet…’ […]
0
Recente reacties