Schrijf mee!
« »

Column, Liefde, Maatschappij, Mensen

Paardendeken (1)

7 september 2016 | 120w | Han Maas | 3 |

Geboren en getogen in een achterstandsbuurt, waar er geen doel om voor te leven was anders dan overleven in armoede. Een vieze paardendeken en een te klein bed en dito schoenen. Dagelijks te weinig van hetzelfde eten. Meer niet.
Toch opgewerkt vond ie zijn levensmotto: ‘Leven en laten leven.’ Hij sloeg hierin soms door waardoor het meer ‘pakken wat je pakken kan’ werd, maar vind je het gek? De harde schijf waarop zijn ellendige jeugd stond, viel niet te deleten.
Hij heeft een mooi leven gehad, uiteindelijk. Maar gehad is geen mooi woord en betekent dat leven en laten leven verandert in het leven laten. Het definitieve wordt definitief.
De laatste dagen durf ik nauwelijks nog de brievenbus te openen…

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Han Maas of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

24 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »