Biografie van Han Maas
Statistieken van Han Maas
Leeslijst van Han Maas
Het beeld is vaag, van een kind dat te jong was om het zich helemaal te herinneren. Maar juist dat ene beeld dat als door een diaprojector wordt scherpgesteld ziet hij altijd. Dat van zijn opa tussen de strobalen en de mof aan wie hij de benzine niet wilde afstaan. […]
Tinus is meer een stropop omhuld door een lap stof dan een teddybeer. Hij heeft geen ogen en uit zijn oren komt stro zoals haar bij een oude man. Tinus ruikt naar andere tijden en hij wordt kleiner naarmate ik ouder word. Mooi door lelijkheid, tijden zoals de oorlog doorstaan […]
Uit gewoonte zette zij het vaasje al op het aanrecht nog voordat hij het wekelijkse bloemetje voor dat vaasje kocht. Zij zei niets, en hij ook niet als ze van de kapper kwam. Maar bij hem weggaan, juist voor zijn pensioen…? De producten van hun huwelijksplicht hadden de kant van […]
‘Wacht even, strijkbout…?’ ‘Ja, Maurits vindt het belangrijk om er goed uit te zien. Camiel ook. Zelf strijken hoort bij de discipline. ‘Wat gebeurde er toen?’ ‘Je zult het niet geloven. Ik liet de strijkbout bijna vallen. Dat beeld begon tegen mij te praten.’ ‘Welk beeld, Dafne?’ ‘Dat grote Christusbeeld […]
‘De stof goed straktrekken,’ zegt mijn moeder. De oude ijzeren strijkplank piept maar is oerdegelijk. Ik kijk naar haar stoel en hoor haar zwaar ademhalen. ‘Geef mij maar m’n oude, zware strijkbout. Zo’n lichtgewicht strijkijzer met stoom en lampje aan, lampje uit… Waardeloos! Als je slim bent hang je je […]
In plaats van in een turnzaal verliest een turner de strijd in een rechtszaal waar de kierende deur door de rechter keihard is dichtgegooid Een bezwete judoka grijpt naast het eremetaal en zegt dat het over en uit en klaar is Ergens in een sloppenwijk in de bergen zoekt een […]
Terug door het glazen plafond. Wie heeft Gucci nodig? Ze schopt haar pumps uit en trekt haar Wrangler en sneakers aan. Geen vreemde handen meer aan haar kind dat ze hoofzakelijk in het weekend ziet als ze doodop is. De speeltuin, het zwembad… Dát wil ze, zoals haar moeder deed. […]
‘Jannes, hoe is het?’ ‘Ik ben ontslagen, mevrouw.’ ‘Waarom?’ ‘Ik kan geen namen onthouden.’ ‘Wat deed je voor werk?’ ‘Bakkersknecht.’ ‘Wat?! Zijn ze nou helemaal! Niemand is iemands knecht, Jannes.’ ‘Daarom kom ik ook bij u! Ik wil me bij uw partij aansluiten.’ ‘Tja, je hebt natuurlijk niet je huidskleur […]
Als ik voor hun woning rolschaatste, kwam er uit ergernis een hand door een kier van de vitrage. Een gezwollen knokkel tikte zachter tegen het raam dan bedoeld. De knokkel van een van de twee oud-onderwijzeressen die zich met niemand bemoeiden. Gezichten verborgen in sjaals. Donkere kousen, bruine schoenen, het […]
Er is een kier in het gordijn die hem morgen wakker maakt met een warme zonnestraal, maar waardoor nu nog de maan schijnt. Hij pakt een boek en begint te lezen, enkel afgeleid door zijn eigen gedachten en het geluid van omgeslagen bladzijden. Hij kijkt de slaapkamer rond en waant […]
0
Recente reacties