‘Weet u wat het is, meneer, er is niets veranderd. Nou ja, het Waterlooplein is kleiner dan vroeger. Dat komt door die foeilelijke Stopera. Ziet u wel eens een toerist er een selfie nemen?
Haring Arie verkocht hier zonder vergunning haring. Hij was de pooier van zijn vrouw: Blonde Mien. Misdaad kent geen romantiek. Iedereen was bang voor hem en noemde hem “mijn gabber”.
Angst, dat is het. Holleeder schiet een kogel door je kop en Arie stak je in je rug.
“Blijf met je rotpoten van onze rotjoden, smouzen af,” werd er tijdens de Februaristaking in 1941 geroepen. Saamhorigheid? Natuurlijk niet. Ook haat wilde men niet delen. Zeker niet met de moffen.
Heeft u tijd voor een hassebassie?’
‘Graag.’
« Meestal valt het mee
Goedemiddag, meneer Holleeder »
« Meestal valt het mee Goedemiddag, meneer Holleeder »
Column, Communicatie, Fictie, Maatschappij, Mensen
Hassebassie
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Han Maas of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
3 reacties
Reageren
« Meestal valt het mee Goedemiddag, meneer Holleeder »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Echt Amsterdams sfeertje, Han.
Mooi Han. Ook haat wilde men niet delen. Mooi die joodse woorden: hassebassie.
@Ewald en Marie. Dank jullie wel!