‘Als tante Bep komt, dan komen wij niet.’
Maar tante Bep komt wel. En iedereen is er.
Wie weet is het wel de laatste keer, is de ‘palliatieve’ gedachte.
Tante Bep praat met volle mond en haar kunstgebit tikt: soms regelmatig als een metronoom, maar meestal klopt het metrum niet.
De oudejaarsconference is niet te volgen, want Bep wauwelt er rustig doorheen. Een grap over euthanasie kan ze niet waarderen. ‘Dat jullie dat leuk vinden… Toon Hermans, die was leuk!’
Om twaalf uur krijgt iedereen een zoen van haar; de krent op haar wang – waaruit een lange haar groeit – is groter dan die in de oliebollen.
‘Veel gezondheid,’ zegt ze met consumptie. ‘Veel gezondheid, tante Bep,’ zeggen ze toch maar.


Wow, wat een ontzettend goed verhaal. Han, jij kan er wat van. Ik denk dat ik niet de enige ben die het hoofd van een familielid of bekende in zijn hoofd heeft bij tante Bep.
@Pr. Iedereen heeft wel een tante Bep. Dank je.
Eindejaatshartje Han. Zeer herkenbaar, beetje doofheid bij tante Bep en het past zo in mijn omgeving!
@Marie. Dank je wel! Prettige jaarwisseling!
Hartje voor tante Bep.
Han, de krent op haar wang… Bah! 🙂
@Nel en Ewald. Hartelijk dank voor jullie reactie!