Schrijf mee!
« »

Column, Communicatie, Fictie, Mensen

Kennelhoest

13 december 2016 | 120w | Han Maas | 5 |

Aan de bouvier ben ik wel gewend, die blaft ’s nachts altijd op gezette tijden. De muren zijn nou eenmaal dun. Maar ik hoor nu een hele kennel. Een uur: de pekinees die tot halftwee door keft, gevolgd door de zware blaf van de Duitse herder. Vervolgens weer de bouvier die begeleid wordt door de piepende poedel.
Linkerzijde, rechterzijde. Op mijn rug. Linkerzijde… Uit bed dan maar. Even wat drinken. Terug naar bed.
Het orkest speelt nog steeds. Vals als de agressiefste pitbull.

De volgende ochtend: ‘Buurman, ik ben ziek. Kun je een paar boodschappen voor me doen?’
‘Zeg het maar, buurvrouw,’ antwoord ik.
‘… O ja, en een pakje Zware Van Nelle. Met filterhulzen graag, anders ga ik zo hoesten.’

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Han Maas of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

12 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »