‘Hou je van haar?’ vroeg ze. Hij gaf geen antwoord. Zoals hij daar op de bank zat kon ze hem niet goed zien. Door het tegenlicht zag ze alleen zijn silhouet. Zijn krachtige kaak tekende zich scherp af in het laaghangende aprilzonnetje. Hij boog zich voorover en pakte zijn glaasje […]

“Kun je dan nu gewoon meelopen” siste hij in mijn oor. Ja, dacht ik bij mezelf, bekijk het maar. Ik trok mijn arm uit zijn toch al slappe kantoorhand. “Flikker toch op!” riep ik tegen hem “Ik werk hier verdomme alleen om geld te verdienen. Ga nu in hemelsnaam niet […]

Zonsopkomst, normaal mijn tijd voor haar. Een steuntje door even aan haar te denken. Vandaag heeft ze aandacht voor mij. Als een feniks komt ze vanuit de roodgloeiende ochtendzon over de top van het duin op mij af. Door het tegenlicht zie ik eerst slechts haar fraaie contouren. En ondanks […]

‘Pas op! Tegenleggers!’ brult papa door Blijdorp. Het is zijn standaardgrapje, wat hem geheid opgetrokken wenkbrauwen óf een schaterende lach oplevert. Kennen, kunnen. Liggen, leggen. Dé valkuilwoorden voor mensen opgegroeid tussen Westland en Rotterdam. Maar papa vindt het juist leuk om er de draak mee te steken. Of misschien doet-ie […]

Ik zie van het meisje het witte gezicht ik zie haar mond, haar witte tanden daar ver weg, in het noordelijke tegenlicht kus ik haar, grijp ik haar handen Ze lacht, zegt, ‘Kijk dat is mijn vader’ met wie je straks schaak kunt spelen alleen zo kom je hem een […]

Kirvi kijkt toe hoe Jutka het familiekleinood wegmoffelt in een zak onder haar dubbele rok. Jutka kijkt op. Die ondoorgrondelijke blik in tegenlicht … ‘De kust is veilig. Gaat u me nu vertellen Kirvi … wat hebben wij met het verhaal van Grootvorstin Maria?’ Kirvi begint: ‘Luister … Onze geschiedenis […]

Ze vond het niet meer leuk, de blaren op haar handen deden verschrikkelijk zeer. Inmiddels 3 jaar geleden had ze samen met Twan een jaren dertig woning gekocht in Den Haag. De locatie was goud waard, dichtbij Centraal Station en het Oude Centrum. Twan was superhandig, de verbouwing kon hij […]

Zo nu en dan slaat ze haar blik omhoog en kijkt door het raam. Donkere wolken pakken zich samen, splijten bij de volgende donderslag weer open, licht en tegenlicht spelen een verhelderend spel. Haar vingers liggen ineengestrengeld in haar schoot. Dan licht het scherm van haar gsm op. Een sms. […]

Onderaan een trap ben ik terug in de tijd. Met vader bij de waslijn, knijpers en de zonneschijn. Tree twee zijn de vlekken en de tranen. Vader die waarschuwt me meerdere malen. Tree vier is de rede: “Hee!” “Die zon brandt ooit door je hoornvlies, oké?” Tree acht: De laatste […]

‘We worden slapend rijk, let maar op.’ De projectontwikkelaar zwaait met een glanzende brochure. ‘Nieuw Koningsduin krijgt een uitstraling die aansluit bij het unieke karakter van Duin en Bosch.’ De woorden rollen moeiteloos uit zijn mond. Hij buigt vertrouwelijk voorover. ‘Participatie is het toverwoord. Daar stinkt iedereen in. Zeker die […]

Maandagochtend vertrok de man uit Stockholm. Midden in de nacht rijd ik via Hamburg naar de Nederlandse grens. De ruitenwissers draaien op volle toeren. Ik drink mijn zesde pilsje en probeer me op de witte streep te concentreren. De doodstille weg werkt hallucinerend. Ineens zie ik tegenlicht. Moet ik daar […]

Winters ochtendgloren verschaft magisch spiegelbeeld. Tegenlicht vraagt gedwee om vastlegging. Haastige benen klimmen via stalen ros op de pauze van werkvloer, stappen af bij Latijns kruis, gezeten op het middenschip van steentjeskerk, dat zich laat associeren met vlieger zonder jas en staart, o zo graag alle onrust onder de deken […]

In het grijze gebied tussen fysiek tastbaar en droomland hoorde ik mijn naam achter me vallen. De warmte in mijn rug en de verlichting op mijn pad verraadden de aanwezigheid van een waarnemer die was verworden tot participant op het moment dat hij mijn naam uitsprak. Eenmaal omgedraaid zag ik […]

Ze kon zich niet veel meer herinneren van wat er die nacht was gebeurd. Nu lag ze in een ziekenhuisbed en had ze teveel pijn om zich te bewegen. Ze had vernomen dat het tegenlicht van de andere bestuurder haar had verblind. Ze reden op een smal polderweggetje en hij […]

Slaperig kijkt hij door de spleetjes van zijn ogen. Zoals wel vaker stapt ze ogenschijnlijk onverschillig voorbij. Haar lange benen prikkelen hem, onbewust hapt hij naar adem. Alsof ze niet bewust is van zijn brandende blik, blijft ze staan en rekt zich uit. In het tegenlicht ziet hij de contouren […]