“Bent u er klaar voor, Wildeman? Gereedschappen bij de hand? Voldoende kruisjes?” “Honderd procent, meneer!” “Dan gaat de tijd … NU in.” Als een ware vakman betegelt Robert Wildeman de muur van een vierkante meter. Hij combineert de tegels vaardig en de bloem verschijnt. Voegen, werkplek opruimen … “Klaar!” “Driehonderdzevenenzeventig […]

Een wat sneu type is het. Mijn zwager bedoel ik. Zwaar onder de plak. Van mijn schoonzus krijg ik jeuk. Hun kinderen zijn knapper, slimmer en leuker dan de onze. Haar huis mooier, groter ook. En haar kerstboom zou in een glossy niet misstaan. Begrijp me goed: dat vindt zij, […]

Mijn schoenen zijn nog rood van het zand, op mijn shirt zit een dubieuze vlek. Met twee koffers en een tas vol souvenirs sta ik op Schiphol, tussen de mensen van wie ik maanden geleden afscheid nam. Ik ben weer thuis, maar zo voelt het niet. Het doet me weinig, […]

Een kamer met uitzicht geeft een fijn gevoel. Kun je dat ook voor je léven boeken? Soms lijkt alles zo grijs en donker dat het onder de dekens nog lichter is. In de buitenwereld word ik begrijpend of luchtig bediend van al dan geen nieuwe inzichten, die ik langs me […]

In het diepste gat van de nacht, wanneer de duisternis niet langer een desolaat zwart vacuüm is, maar gevuld met angst en paranoia, schrik ik wakker en verstijf. Het klamme dekbed plakt aan mijn lijf, mijn borstkas doet pijn, omdat iets mijn hart samenknijpt. Het anders nauwelijks hoorbare tikken van […]

“Met Energie Direct, waarmee kan ik u van dienst zijn?” “Met Maaike Groen, ik wil u melden, dat ik geen klant bij u ben.” “Mag ik even uw klantnummer?” “Néé, ik vertel u juist, dat ik géén klant ben. Ik kreeg een mail, dat ik ben uitgeschreven bij mijn eigen […]

Lief dagboek, Wat moet ik met ouders van een zekere leeftijd? Sinds kort noemde mijn moeder de vrouw van de overkant niet langer ‘getikt’, maar in de ‘overgang’ toen deze op straat in ondergoed de hond uitliet. Terwijl ik gierend van de lach mijn moeder aanstootte: ‘Kijk dat gekke mens […]

Als kleine zelfstandige had hij een harde dobber aan de overheid als tegenpartij. Die zichzelf niet zodanig benoemde natuurlijk. Elk half jaar veranderden die de regels en dan moesten er weer certificaten behaald worden met onbetaalbare audits. Uiteindelijk werden de regels weer herzien, waardoor het circus opnieuw begon. Tijdelijke contracten […]

Ruggelings stortte ik omlaag. Zo ving ik een laatste glimp op van drie kronkelende drakennekken boven de rand van de horst. Aan beide zijden zag ik hoekige rotspunten als in een droom voorbijflitsen. De wereld viel stil. Alles wat restte, was een helse pijn. Wonderlijk genoeg slaagde ik er in […]

Het was het uitzicht waarvoor Bernhard elk jaar terugkwam naar het Gasthof in Zell am Ziller, in oost Tirol. Niet de gastvrije mensen van het hotel, die ervoor zorgden dat hij niets te kort kwam. Tirol stond bekend om haar gastvrijheid. Niet de kamermeisjes die altijd glimlachten en een taal […]

Het is koud en er valt vrij veel sneeuw in mijn woonplek tijdens de winterdagen. Voor mijn hond is het lastig om in de tuin te kunnen spelen en/of zijn behoefte te kunnen doen. Daarom graaf ik dan een parcours van loopgraven voor hem in de sneeuw. Mijn hond rent […]

We volgden het South West Coast Path over de kliffen van Sidmouth naar Seaton. In de brochure stond dat ons boven een spectaculair uitzicht te wachten stond. Het pad ging nu eens steil omhoog, dan weer steil naar beneden, en er kwam steeds meer mist opzetten. Op een gegeven moment […]

Het meisje van twintig en de jongen van tweeëntwintig staan langs de weg bij een uitzichtpunt. Daarachter ligt een diep dal en verderop zie je besneeuwde bergtoppen. Het was in de zomer van 1969. Het was hun eerste gezamenlijke vakantie. Met de kleine Citroën reden ze door Zwitserland van camping […]

Daar lag ik dan. Een hemels uitzicht in een uitzichtloze positie… Moeizaam werkte ik me op mijn knieën en draaide mij om. Ik moest en zou weten door wie of wat ik zo dadelijk verscheurd zou worden. Chalyssa leek een schoonheid in vergelijking met de kale, ruftende creaturen die mij […]

‘Het voelt alsof mijn levensbron is opgedroogd. Snap je dat?’ ‘Ik kan me nauwelijks voorstellen hoe het is.’ ‘Mmm… Mijn kinderen zijn springlevend, maar voor mij voelt het alsof ze levend begraven zijn.’ ‘Kan je dan zelf geen toenadering zoeken?’ ‘Ik heb in het verleden al vaker brokken gelijmd. Nu […]