“We hebben gewoon pech, domme pech.”
“Wát nou pech, dit is oneerlijk, geméén.”
“Kom op zeg, doe eens even normaal.”
“Als jij de vorige maand niet zo dom was geweest ons abonnement op te zeggen …”
“Áls, áls, jij hebt makkelijk praten; je was het er zelf mee eens.”
“Nou, ik aarzelde nog en jij dramde maar door.”
“Ja, wat wil je, we speelden al jaren mee en hebben nooit iets gewonnen. We zouden voortaan het geld opzij leggen, weet je nog, en sparen voor een droomreis.”
“En nu kan onze hele straat op droomreis, omdat hier de PostcodeKanjer is gevallen.”
“Maak je niet zo druk, wij krijgen straks, als alle buren naar hun droomhuis zijn vertrokken, de hoofdprijs: nieuwe buren.”


Leuk gesprek!Ik had het nog leuker gevonden als er ergens in het stukje gesuggereerd werd dat ze aan de meeste mensen in hun straat een hekel hebben.
@Hay, bedankt! Ik heb het slot een beetje aangepast, waardoor het, hoop ik, duidelijker is voor de lezer, hoe ze tegenover hun oude buren staan, zonder dat expliciet te vermelden.
@Nel, een glimlachstukje. Was er niet ooit een vrouw die een proces aanspande? Wel wreed, zo’n echtelijk dispuut over droomreizen die zij niet kunnen maken. Weet niet of ik een typo zie. Staat er 2 x m?
@Mili, typo weggewerkt, scherp opgemerkt, dank.
En ja, er was ooit vrouw die een proces aanspande tegen de Postcodeloterij.
Ik doe er niet aan mee, heb geen zin om met de hele straat te winnen.
Een dialoog zonder labels en volstrekt helder. <3 natuurlijk. Zeurtje: accentteken op wil hoeft m.i. niet; het krijgt al van nature de klemtoon in die korte zin.
Leuk, @Nel! <3
Bedankt @Marlies
@Leonardo Dat accent kan inderdaad weg. In deze context kan het accent alleen op ‘wil’ vallen. Ik heb hoofdstuk 4 van Mosterd voor de maaltijd er nog maar eens op nagelezen. 🙂
Nel, een hele realistische dialoog. Ik heb mensen vaak horen zeggen dat ze er niet mee willen stoppen, omdat ze juist dán vrezen dat de week erop de hoofdprijs op hun straat valt. Absurd eigenlijk. En dan te weten dat het leven één grote loterij is 🙂
Geweldig, dé nachtmerrie van menigeen. Leuk einde ook! Hartje!
@Karin @Irma De Postcodeloterij is gebaseerd op de angst van mensen om buiten de boot te vallen. Je wil toch niet als enige van de straat meemaken, dat anderen er met de buit vandoor gaan? Een pervers systeem, vind ik.
Bedankt voor de reacties.
Ben ik helemaal met je eens, één van de redenen dat ik er ook niet aan mee doe!
Leuke variatie op het thema!
Pech is met je Maserati van de loterij definitief op de vangrail eindigen, omdat je Rolex van de loterij van je pols afgleed.
Hartje!
Chris
Bedankt @Chris
Ja dat is is pas echt pech 🙂
Leuk geschreven.
Wij hebben met de Postcodeloterij 8 kaarten voor de musical The Sound of Music gewonnen en zijn inmiddels geweest. Het was een heerlijke middag.
Ja, Nel, tegen Mosterd voor de maaltijd kan ik niet op! 😉
De accenttekens in H4 duiden op een andere betekenis van wat wordt gezegd, als de klemtoon op een andere lettergreep c.q. woord in de zin ligt. Ook kun je ermee emotie laten blijken waarmee het gesprokene voor zichzelf spreekt. Met dit trucje kun je dialoogregie weglaten en blijft de lezer IN de scène.
Leuk dat je naar het boek verwijst. Ik hoop dat het nuttige tips bevat.
Bedankt @Lousjekoesje
@Leonardo het boek Mosterd voor de maaltijd bevat heel veel nuttige tips. 🙂
Mijn ervaring is, dat je deze niet meteen na het lezen ervan moet toepassen, maar ze even moet laten bezinken. Anders ga je te geforceerd schrijven.
prachtige slotzin!
@Nel, een kleinigheidje: na vertrokken (laatste regel)zou een komma moeten staan.
Op zich geen verrassend verhaal, maar wel goed geschreven.
Dank je wel @José
@Ineke, bedankt, ik heb het aangepast.