De laatste mijn was gesloten en veel mensen waren weggetrokken, maar de man was gebleven. Ook nadat zijn ouders waren gestorven en zijn broers verhuisd, was hij er blijven wonen. Er was niets voor hem daar. Nieuwe vrienden maakte hij niet. Hij zag gewoon geen aanleiding om te vertrekken. De […]

“Jij blijft vanavond binnen!” zeg ik met mijn, waarvan ik hoop dat het zo overkomt, autoritaire stem tegen mijn 16-jarige puberzoon. Hij kijkt me aan met zijn wezenloze, onverschillige blik, die mijn haren ten bergen doen rijzen. “Waarom?” zegt hij droog. “Daarom, omdat ik het zeg!” Ik probeer uit alle […]

“En weer wals je over me heen. Je toont geen enkel respect voor mijn gevoelens.” “Wat nou, respect, …” “Nu doe je precies, wat ik beweer. Gewoon alles wegwuiven en belachelijk maken.” “Mens, zeur toch niet zo, ga gewoon een eind fietsen.” … Ik wil weg uit dit ellendige huis […]

Vrolijkheid troef in ‘Stadhuis op stelten’, een dramaserie gebaseerd op een toneelstuk van Hans Keuls. Daar moet ik vreemd genoeg aan denken bij de aankondiging van opnieuw een bezuinigingsronde bij de brandweer, aangekondigd door de huidige minister van onder andere veiligheid. In menig raadhuis worden maatregelen verzonnen om aan de […]

We dansten een wals over de houten vloer van jouw woonkamer. We lachten en waren blij dat niemand ons kon zien. Ik kan niet walsen, nooit geleerd. Toen ik de leeftijd had om op dansles te gaan, in 1968 of ’69, was ballroomdansen volkomen ‘uit’. Zoiets deed je niet en […]

De kamer is op precies de juiste temperatuur. Achttien graden. Ik chambreer als de beste. Walsen lukt niet meer, mijn bewegingen zijn te ongecontroleerd. De muziek staat hard. Ik schat in dat de buren binnen een half uur zullen aanbellen. Binnen een uur zal de politie hier staan, voor hen […]

De jongens zaten aan de ene kant van de zaal, de meisjes aan de andere kant. Een echtpaar gaf de lessen. De foxtrot, de Engelse wals, de tango. ‘Let op het ritme, doe de juiste stappen, de dame volgt de heer in zijn bewegingen.’ ‘Nu mogen de heren een dame […]

Nee, ze had er helemaal geen zin in; `Of ze weer meeging naar dansles`. Wat moest ze daar doen, ze had helemaal geen gevoel voor ritme. Omdat haar vriendin zo lang aanhield was ze vorige week een keer meegegaan. Eerlijk gezegd had ze eigenlijk geen idee hoe een dansles in […]

‘Ik wil eigenlijk alleen maar dat je me vasthoudt.’ ‘Kom hier dan, gekke meid.’ Zijn armen gaan om me heen. Vast, sterk en ongelooflijk warm.‘Ik durfde niet. Ik wil je vasthouden. Iedere keer als ik je zie. Maar ik ben zo bang je telkens weer pijn te doen. Ik weet […]

Ik kan me nauwelijks meer staande houden. Mijn gevoel zegt dat ik de wals te lang heb door gedanst. Mijn imaginaire partner ligt vermoedelijk ergens languit in de zaal. Ik word van bak- naar stuurboord geslingerd. Er moet minstens een storm met windkracht twaalf woeden. Flarden muziek in drie kwarts […]

Toen hij nog een kuifje had En tietjes bovendien Wist hij niet beter Dan dat ze hem, hier op aarde, het paradijs hadden laten zien Zijn moeder gaf hem de borst Zijn vader gaf hem bescherming Zijn oma was dood Zijn opa gaf hem snoepjes Zijn broertje en zusje gaven […]

Ze had zich haar date toch wel anders voorgesteld. Een kaas- en wijnavond had hij gezegd. Ze had er haar bedenkingen bij gehad, maar de opbrengst ging naar een goed doel. Haar hart had altijd op de goeie plaats gezeten, dus nee was geen optie. Kaas had ze ondertussen al […]

Zij walsten over iedereen heen. Plaatwalsen maakten dunne platen met hele series platgewalsten. Hun geavanceerde besturing was bovendien in staat complexe slakkenhuizen te fabriceren. Die werden als stille getuigen van hun acties aan de zijlijn neergezet. Ze hadden veel weg van monumenten op de begraafplaats van medemenselijkheid. De bloedsporen in […]

Simon Werkenveldt ontwaakt in zijn lijkkist vijf meter onder de grasmat, Hij constateert dat zijn mobiele telefoon dringend aan de oplader moet. Het apparaat heeft geen bereik. Ook zijn aansteker hapert. Twee dunne plastic buizen zorgen voor aan -en afvoer van lucht. De omstandigheden zijn wezenlijk anders dan drie maanden […]

Ik ben de eerste neger in Walsoorden. Homoseksueel, uit Accra in Ghana. Ze noemen mij de dobberneger. Ik stak in een zodiac vanuit Tunesië over naar Lampedusa. Het kostte vijftienhonderd dollar. Omdat ik homo ben, deden ze roze nagellak op. Ik moest, eenmaal beland op Europese bodem, doorreizen naar la […]