Schrijf mee!
« »

Liefde

Onze wals

24 februari 2015 | 120w | Marlies Vaz Nunes | 14 |

We dansten een wals over de houten vloer van jouw woonkamer. We lachten en waren blij dat niemand ons kon zien.

Ik kan niet walsen, nooit geleerd. Toen ik de leeftijd had om op dansles te gaan, in 1968 of ’69, was ballroomdansen volkomen ‘uit’. Zoiets deed je niet en met de enkeling uit de klas die van zijn of haar ouders op les moest, hadden we medelijden. Jij was ouder dan ik en had wel les gehad, maar veel gevoel had je er niet voor.

Met mijn rechterhand in jouw linker en onze vrije hand om elkaars middel, zwierden we door de kamer, alsof we echt aan het walsen waren. Tot we niet meer konden van de slappe lach.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Marlies Vaz Nunes of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

11 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »