Simon Werkenveldt ontwaakt in zijn lijkkist vijf meter onder de grasmat, Hij constateert dat zijn mobiele telefoon dringend aan de oplader moet. Het apparaat heeft geen bereik. Ook zijn aansteker hapert. Twee dunne plastic buizen zorgen voor aan -en afvoer van lucht. De omstandigheden zijn wezenlijk anders dan drie maanden geleden, toen hij zich op twee meter diep liet ingraven. Van zijn moraal bij de ingraving- krap vier uur geleden- is niets over. Paniek, doodsangst en verlammend berusten dansen een wilde wals in zijn schedel.
Boven hem is een noodweer losgebarsten. Bliksem, storm en hagelbuien jagen de begeleiders van Simon de kantine in. Zij zien hoe de grasmat doorweekt. ‘Mooie stunt,’ vindt de voorzitter: ’toch hoeft kunstgras van mij niet.’
Dag Chris,
Leuk. De verdwazing in de etalage.
Met een kritische – mag ik zeggen; transparante? (bij gebrek aan beter, uiteraard) – kanttekening van de voorzitter.
Wel meen ik een komma te missen na ‘berusten’.
Beste Han,
Bedankt voor je reactie.
De klassieke regel om tussen twee werkwoorden een komma te plaatsen, is bij mij, sinds ik ooit les van de taalkundige Paardekooper heb gehad, wat vager geworden. Hier staat het verlammende berusten en is berusten dus een zelfstandig naamwoord. Maar toch, omwille van de rust, een komma.
Met vriendelijke groet,
Chris
Je bent specialist in achternamen @Chris, ook deze week weer. Lugubere spot inzichtelijk gemaakt. Mooi <3
Beste Karin,
Mooi dat ook deze week het lugubere in de smaak is gevallen. En die achternamen? Ik heb inhet verleden onder verschillende pseudo’s gepubliceerd én ik heb ook iets met titels van gedichten en verhalen.
Met vriendelijke groet,
Chris
mij ontgaat iets, nl de slotzin van mij hoeft kunstgras niet, wat heeft dat met het lugubere ingraven te maken?
Beste José,
De man heeft zich als stunt laten ingraven, om aldus sponsorgeld te vergaren. Zodat de voetbalclub zich een veld met kunstgras kan permitteren.
Uiteindelijk ondersteunt de voorzitter dit streven maar half en half.
Met vriendelijke groet,
Chris
Verlammend berusten ? Deuh.
Beste Anoniem,
Het verlammend berusten kan ontstaan, wanneer iemand in een situatioe totaal geen uitweg zit, omdat hij beseft dat -wat hij ook zou proberen- niets zal helpen.
Bijvoorbeeld, ik moet uitleggen wat een formulering in eenvoudig en begrijpelijk Nederlands inhoudt met behulp van nog eenvoudiger en begrijpelijker Nederlands.
Met vriendelijke groet,
Chris
Anoniem, waarom mogen we je naam niet weten? Omdat je geen inhoudelijk commentaar hebt, maar er enkel zo nu en dan iets uitbraakt?
Als het slechts bij kretenkotsen blijft, houdt het dan maar anoniem. Tegen de tijd dat je iets zinnigs te melden hebt,verneem ik graag wie je bent.
Eh… Hoe lang geleden is hij nou ingegraven? En hoe diep?
Het had leuk geweest als je niet meteen verklapte waar hij zat, maar begon met de telefoon en aansteker.