Ik zie haar schuiven met haar strakke billen op de bank. De stof van het dunne jurkje lijkt de natuurlijke neiging te hebben om omhoog te kruipen. Ik sta in de deuropening van de keuken, in beide handen een glas rosé, die ik als twee zwaarden voor me uit draag. […]

Met bloeddoorlopen ogen staart de man mij aan. Zijn haren pieken alle kanten op, zijn baard draagt resten van vele maaltijden. Ik weet dat hij geen medelijden heeft. Hij zal me raken op mijn zwakste punt. Terugkijken en mijn blik niet afwenden. Hopen dat hij het eerder op zal geven […]

‘Mam, weet jij wat een boekanier is?’ Ze slaat haar geschiedenisboek al dicht. ‘Toe Tess, kun je dat niet zelf even lezen? Ik weet er ook niet zoveel van.’ Met een zucht opent Tess haar boek weer en begint voor haar doen ijverig te studeren. ‘Je zult het niet geloven, […]

Het enige geluid dat over het met dauw bedekte weiland klinkt, maken wij met het in stilte leeghalen van de bestelbus. Kartonnen dozen schuren over het metaal van de bagageruimte. Onderweg was er nog verhit gediscussieerd over de te volgen strategie: Henk had met de leider van de Spanjaarden overlegd […]

Zijn verjaardagen een feestje? Met het verstrijken van de jaren wordt het wat dubbel, vind ik. Presentjes blijven leuk. Een goede vriend zorgt veelal voor verrassingen. Zo ook dit jaar. Een envelop met kaartje met daarop de zin: “Laat me jouw piraat zijn.” Hij neuriede daarbij Nena’s liedje. En hij […]

‘Niemand wil hier ’s nachts zijn,’ zei de zeer gespierde gids. ‘Het spookt hier. Vergeet dus mijn fooi niet én dat om vijf uur het laatste bootje vertrekt.’ De hele rondleiding op Alcatraz vroeg ik me af waar ik onze gids van kende. ‘Bent u niet een beroemd persoon?’ vroeg […]

‘Zou je die zaak wel zo noemen?’ vond zijn vader, die zelf een groothandel in drogisterijartikelen had. Raymond lachte: ‘Wat voor jouw zaak opgaat, hoeft voor mijn zaak niet op te gaan. Ik stond, als vriend van Raymond, midden in het conflict tussen vader en zoon, Vader Savelkoul was geen […]

Op ieder tafeltje van restaurant De Boekanier staat een Amerikaans vlaggetje. Vrouwen op met de Amerikaanse vlag gedecoreerde pumps zoenen elkaar. ‘God bless America. Happy 4th of July!’ Ook ik word ‘geblesst’ als het koolzuur van de tonic mijn neusgaten bereikt. Aan de muur een schilderij met lachende soldaten en […]

De zeilen hangen slap. Mijn schip is een oude boekanier en ik kan niet rekenen op een motor. Snelheid wordt volledig door de wind bepaald. Ik wil verdwijnen en terugkomen. Niemand heeft het me voorgedaan, maar ik moet het proberen. Het verdwijnpunt in Bermuda ligt daar waar de zee met […]

Op de kliffen, bij mooi weer kun je Engeland zien. Hier zijn veel verhalen geschreven. De avonturen van de vier musketiers staan nog altijd op mijn favorietenlijstje. Als ik naar het gras kijk zie ik zo hoe de boekaniers er picknicken vooraleer ze de boot naar de overkant nemen. Ik […]

De woeste zee, het avonturenleven, ik leef het jongensboek dat mij vroeger door de avond, met een glimlach de nacht in loodste. Ik droomde van een leven als boekanier. In gedachten doorkliefde ik de zeven zeeën en verwierf ik faam in alle vier de windstreken. Sterke mannen vreesden mij en […]

Dit jaar is de expeditie in Brazilië. Het ene kamp bevindt zich links van de Amazone, het andere kamp bevindt zich aan de overkant van de rivier. Vanaf de eerste draaidag scoren we al een bitch-fight. Op dag twee hebben we een kandidaat die bijna gewurgd wordt door een fantastisch […]

Mijn Afrikaanse man, hij liep voortvarend weg uit zijn vaderland, en ik noemden ons zoontje Boucan. Dieudonné, zo zwart als roet en ik, Maria, als een maagd zo wit, produceerden een crème specimen. Op zijn billen stond, heel grappig, een poepbruin rasterwerkje als van een grill. Boucan deed zijn Franse […]

Vreemde naam hoor ik je denken. Mijn achternaam is eigenlijk De Ridder, maar sinds ik meer over mijn afkomst weet, heb ik deze laten aanpassen (een kostbare kwestie). Nu heet ik: Boeka Nier. Ik had last van nachtmerries. Steeds dezelfde: ik voer op een schip en werd overvallen door zeerovers. […]

Soms kan ik er gewoon niet meer naar kijken. Het journaal biedt te vaak en teveel van hetzelfde. En altijd vinden we wat dichtbij gebeurt erger dan de ellende elders. De honderden doden in Bagdad zijn kennelijk minder groot nieuws dat een item over plastische chirurgie. Eigenlijk was het altijd […]