Schrijf mee!
« »

Mensen, Po√ęzie

Karels kegel

26 september 2016 | 120w | Nel Goudriaan | 8 |

Weer komt Karel thuis met een kegel
Hij ploft neer op de bank
Uit zijn mond walmt de stank
Geen uitzondering maar een regel

Lodderig staart hij me aan
Zijn haar is verward
Zijn geest is verstard
Niet bewust van mijn bestaan

Op zijn schoot het bord met macaroni
Luid smakkend en ongegeneerd
wordt het voedsel door hem verteerd
Zijn gezicht lijkt steeds meer op een tronie

Ik kijk naar zijn foto op de kast:
slank, charmant, vol levenslust
lippen die me hebben gekust
handen die me hebben betast

Blijven of gaan, slikken of stikken
Wikken, wegen, besluiteloos
Beurtelings verdrietig of boos
Dan hoor ik hem plotseling hikken.

Het doek valt. Nu is het genoeg
‚ÄėWegwezen, verdwijn naar de kroeg.’

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Nel Goudriaan of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

7 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »