Daar zit ie dan weer, in een onmogelijke situatie. De zoveelste. Maar dit keer is het anders. Dit keer geeft hij niet op. ‘Toe maar, je kunt het!’ Moedigt hij zichzelf in gedachte aan. Het ziet er best komisch uit. Een buitenstaander zou zich er zelfs aan vergapen.
Gelukkig is de situatie veilig. Hij bevindt zich onder lotgenoten. Alleen die maken zijn lot nu wel erg zwaar. En een ding. Hij mag niet beven. Niet nu. Absoluut niet. Niet beven en niet trillen. Deze weddenschap moet ie winnen. Hoe dan ook. Van zichzelf en voor anderen. Zijn vrouw vooral. Die juicht deze recordpoging nog het meest toe.
Een langste askegel moet ie fabriceren. Pas dan kan ie stoppen met roken.
Wat ben jij vindingrijk Mien een askegel! Hartelijk gelachen om je tekst. Een hartje van mij!
Wat een ontzettend leuk stukje! <3
Je stukje gaat gelukkig niet in rook op!
ja, ik herinner me een natuurkundeleraar die de as steeds op zijn colbertje liet vallen en deze er dan in wreef.