Schrijf mee!
« »

Fictie

De Kegel

27 september 2016 | 120w | Marie van Overloon | 3 |

Met lood in mijn benen steek ik trillend de sleutel in de voordeur van het appartement.
Ik zie nu al op tegen de lucht daar binnen. Is hij weer bont en blauw en kan hij enig woord met mij wisselen? Je weet het maar nooit. Laatst was hij voor het eerst ook agressief tegen mij. Niemand van de familie of vriendenkring van vroeger wil nog contact met hem. Alleen de huishoudelijke hulp komt nog steeds trouw.
Ik kan hem niet loslaten, ook al zegt mijn therapeut dat ik moet.
‘Het is en blijft mìjn vader, hij kan toch altijd nog stoppen?’
Ik hoor de radio aan staan, altijd klassieke muziek…
Een rilling gaat door mij heen, geluid van vallende flessen.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Marie van Overloon of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

8 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »