‘Waar zit jij met je gedachten?’ vraagt ze. ‘Vroeger visten en zwommen we hier,’ zeg ik. ‘De zomers waren altijd mooi.’ ‘Vroeger regende het ook.’ ‘Die wolk lijkt op een olifant, zie je dat?’ ‘Nee.’ ‘Als de zon zo heet is, hoe kan er dan nog een wolk zijn?’ ‘Weet […]

Op een dag in augustus kwamen de zon de regen elkaar tegen. “Kijk eens, wat een prachtige regenboog,” zeiden de mensen. De zeven kleuren glimlachten. “Stel,” verzuchtte Indigo, “dat we een deel van onze kleuren zouden uitstrooien over de aarde. We hebben meer dan genoeg.” De andere kleuren knikten instemmend […]

Het bezoek druppelde binnen. De jaardienst had hen allen tot tranen toe beroerd. Joline schonk alvast koffie in. Haar zus Betje sneed de cake in plakjes. Broer Bart haalde wat tuinstoelen uit de schuur, anders kon niet iedereen zitten. Herinneringen aan pa werden opgehaald. In de keuken legde moeder een […]

Rots en Billie zijn vrienden. Al eeuwen lang. Vrienden voor het leven. En dansgek. Samen dansen ze wat af. Op cowboylaarzen gaan ze heen en weer. Keer op keer. Op alle podia langs de West- en Oostkust. Van Amerkia? Nee, van alle landen met water. Rots en Billie zijn namelijk […]

Het ging steeds beter tussen Joline en haar moeder. Ze hadden nog tijd genoeg voor aanvang van de jaardienst en besloten om een kop koffie te nuttigen voor vertrek. Zij maakten plaats aan de kapstok in de hal van het huis, zodat na afloop van de dienst het bezoek hun […]

We visten en zwommen bij het sluisje en alle zomers waren vroeger mooi. Over Japie spraken we niet meer. Te lang geleden. Maar het hem fataal geworden, rotsachtige stukje bleef zonder het af te spreken onbezet. Iedere wolk is uniek, komt nooit meer terug. Lijkt op een schaap, een leeuw […]

Het geblaf bereikt me van alle kanten. De honden in de heuvels klinken anders: dwingender en onrustiger, precies alsof ze elkaar willen waarschuwen dat er onweer zonder regen aankomt. Even later is het zo ver: knallend gedonder en weerlichten op alle heuveltoppen bewijzen hun gelijk. Alleen had ik het zeker […]

Een drama voltrok zich. Met uitgestoken armen keek zij mij aan. Verstijfd heb ik toegezien hoe de zee haar als een bourgondische maaltijd opslokte. Verwerken deed ik het niet. Ik liet een huisje bouwen, stopte met werken en woonde sindsdien aan zee. Dagelijks staarde ik over zee. Op een dag […]

Mijn naam is Klif, Klif Richard. Ik ben al beroemd van voordat de televisie bestond in Europa, Ja, zo oud als een kernbom! Maar inmiddels ouder dan je eigen grootmoeder! Op mijn leeftijd maak je niet veel nieuwe hits meer. Voor het maken van hits moet je blijkbaar jeugdig zijn. […]

Hij was van meet af aan haar rots in de branding. Te allen tijde kon zij op hem terugvallen. Nooit liet hij haar in de steek. Haar vader, waar ze een ontzettend fijne band mee had, was haar plotseling ontvallen. Een ernstig auto-ongeluk met fatale afloop. Hij was meteen bewusteloos […]

Ik had het treintje kunnen nemen, maar mijn ongetrainde overmoed dwong me tot deze urenlange wandeltocht naar boven. De natuur is betoverend en de ochtend nog koel. Mijn wandelschoenen hebben stevig grip op de rug van de gebochelde, de hoog oprijzende rotspunt waarop ik zwoeg. Ik ben niet alleen. Met […]

Daar staat hij, op de platte rots hoog boven het dorp. Zijn thuis. Nee, óóit zijn thuis. Zijn eigen mensen hebben hem een jaar geleden uitgestoten, verbannen. Nu zitten vijanden achter hem aan. Ze kunnen ieder moment verschijnen. De dorpelingen, ooit zijn mensen, zouden hem een veilig onderkomen kunnen verschaffen. […]

Met mijn hoofd in je schoot staar ik naar de zee. Je streelt mijn haar met de regelmaat van de golven. Dan verbreek je het stilzwijgend minnekozen en vertel je over Monet. Dat hij met een zekere Hippolyte Guillaume, ook wel Poly genaamd, geruime tijd aan deze woeste kust van […]

‘Ik heb altijd gedacht dat het aan mij lag.’ ‘Ach nee, denk dat nou niet! Alles leer je op school, maar het kiezen van een partner… Wist ik veel.’ ‘Wat, mam?’ ‘Een relatie moet passen en niet knellen zoals te krappe skinny jeans. Je partner moet je rots in de […]

Ik staar naar mijn blote voeten die een blauwe uitstraling hebben. Blauw en toch niet geaard. Ik voel me licht in mijn hoofd en weet diep van binnen dat er ergens lang muziek heeft gespeeld. Het laatste nummer kan ik me niet meer herinneren, hoe goed ik mijn best ook […]