Op het grasveld te midden van de met grove grijze stenen gebouwde cottages stonden al vroeg in de ochtend vele marktkramen opgesteld. Ik verwachtte ieder moment inspector Barnaby en zijn vrouw tegen het lijf te lopen; we leken op de set van Midsomer murders te zijn beland. We slenterden likkebaardend […]

De herfst nodigt uit om de heide te bezoeken. Wordt dit niet een heisessie genoemd? Gerenommeerde bedrijven beroepen zich er vaak op. Onze minister-president Rutte gaat graag die kant op. Rechts, links of in het midden. Mag ik dit in het midden laten? Het bloed kruipt nu eenmaal waar het […]

Vaak had ik gesprekken met mijn grootmoeder over haar nakende dood en wat er dan zou gebeuren. Zij vertelde me dat ze nooit meer pijn zou hebben en dat ze van bovenaf over mij zou waken. Zij berustte in haar lot en ik had er vrede mee. Toen mijn grootmoeder […]

Henk is na twee weken thuis blijven bereid om te gaan werken. De verwondingen zijn goed geheeld door de hechtingen. Er is geen blijvende schade, op littekens na. Geestelijk verwerken dat hij thuis -daar waar hij zich veilig zou moeten kunnen voelen- is aangevallen, kan best nog een tijd duren. […]

In zijn nek klopt bloed het woedend uit. Het pulseren laat ook zijn ogen knipperen. Haast op de maat. Ziet hij het nu goed? Loopt daar… Ja. Hij is het. En nu? Daar loopt de dader. Vader van zijn ontstaan. De pa die hem de wereld opschopte. Hij weet er […]

De nacht is als een lus. Een auto rijdt op een verlichte weg, met één passagier op de achterbank. Er zijn geen tegenliggers, het is een eenbaansweg. De weg heeft geen eind, de nacht begint steeds opnieuw. Als je eindeloos rechtdoor rijdt, kom je vanzelf weer op hetzelfde punt terecht. […]

Ik loop weg van huis, dieper het donkere bos in. Ik weet waar ik heen ga. Ik heb alles bij. Maar nu gaat het gebeuren, nu doe ik het echt. Hier heb ik te lang op gewacht. Ik ben er klaar voor. Ik loop naar de plek waar ik zo […]

Zo´n veertig jaar geleden gaf ik cursussen Pensioen in Zicht waar oudere Rotterdammers aan deelnamen. Sommigen zie ik zo voor me, zoals meneer Kegge, portier bij een scheepvaartbedrijf. Hij was enigszins zwaarlijvig en zijn vrouw maakte juist een kwieke indruk. Op sombere toon vertelde hij hoe zwaar de onregelmatige diensten […]

Heerlijk vind ik het feit dat een vriendin over is uit Canada. Nog fijner als ze alleen op stap gaat. Naar sommige etentjes en feestjes ga ik graag mee. Evenzo wijs ik uitnodigingen af. Zo ook gisterenavond. Voor Céline geen enkel probleem. Wetend dat zij mijn huissleutel heeft, duik ik […]

Als de nacht zijn rust niet brengt, neemt hij die aan de keukentafel met een borreltje. De fles staat in de koelkast anders gaat het te hard – de koelkast is dichtbij… Aan de overkant brandt licht. Misschien wordt er ruzie gemaakt. Of gevreeën. Wie weet een ruzie ‘weggevreeën’. Ergens […]

Marina lag te woelen. Weer een van die nachten waar geen eind aan leek te komen. Waarom zij? Ze waren toch gelukkig? Of was het maar schijn, zoals – achteraf bekeken – zoveel schijn bleek te zijn. De gedachten schoten door haar hoofd als een balletje in een flipperkast. Opnieuw […]

Als de nacht komt om te blijven, zal je dan gaan? Zal je haar verdrijven? Of wordt het jouw bestaan? Tikkende tijdbommetjes hameren door hoofden als kwellingen. Waardat de aarde barsten gaat, vertoont zij al enige zwellingen. Dageraadsels en Onverlaatsels worden onwillig van elkaar gescheiden. Leed door een scheur in […]

De heren geleerden turen naar megaschermen terwijl hun dames zenuwachtig koffie schenken. Zou het pakketje aangekomen zijn? Het pakketje van pakweg 10 miljoen euro? Nog nooit heeft een postzegel zoveel geld gekost. Een universele postzegel die een wereldse boodschap moet doorgeven. Waarheen leidt de weg die het pakketje moet gaan? […]

Het is donker. De televisie strooit zijn onregelmatige flikkering door de nacht en creëert duister dansende schaduwen in de kamer. Het geluid staat uit. De vlagen wind laten het gordijn bewegen en strijken over mijn gezicht. Naast ons, in zijn eigen kamer, slaapt ons middelste kind. Op zolder ons andere […]

Zo diepdonker en eenzaam als de zwarte nacht, zo voel ik me hier in het verre Australië. Morgen ga ik na vijf jaar hier, terug naar Nederland. Ik kan niet wachten totdat ik de bollenvelden met zijn helder rood, geel en roze weer zal zien. De frites- en vislucht van […]