Toen de dood kwam, was het te laat voor de arme man. Hij had de sterren gestolen, wetende hoe link dat was. Met grote passen kwam de duisternis hem halen. De dagen van het besjoemelen waren voorbij. De dood liet niet met zich spelen. De sterren stonden niet meer aan zijn zijde. Hoe je ook probeert het licht te stelen, de dagen blijven ongemoeid. De man maakte nog een wens op de sterren die uit zijn zakken vielen. De munten klingelden toen ze de grond raakten. Het geluk leek makkelijk op te rapen, maar zijn handen werden geboeid. “Tot in de pruimentijd,” zei de agent en de man verwonderde zich over hoe snel de dood zijn accent eigen had gemaakt.

Recente reacties