Het jaar 2016 is mooi afgesloten met een welluidend wapenfeit. De maagdelijke geboorte van de eerste vrouwelijke oudejaars-conference.
Vanaf de eerste minuut zit ik op het puntje van mijn stoel, kijkend naar een aangename setting en decor van, naar ik mag hopen, volle champagneflessen en een fris en fruitig muziekensemble, afkomstig uit drie windstreken.
Een vlammend betoog met voldoende diepgang afgewisseld met frisse een-couplet-improvisatie-liedjes. Helden zingen tot verbeelding.
Een strakke opbouw met rode brievenbusdraad. Wonderlijke metaforen schieten als een ware drietrapsraket door de lucht. Woordgrappen gaan erin als warme frites van de lokale fritesboer.
Vluchtelingentaal en volksrap wisselen elkaar vliegensvlug af. Mensen in de zaal, voor de buis of gewoon loslopend voelen zich weer even thuis in Nederland. Dankjewel Claudia.
Mooi Mien. Ik heb de conference nog niet gezien, maar denk dat ik na jouw 120w toch ‘uitzending gemist’ aan ga zetten.
Topstukje, Mien!
Prachtige en treffende omschrijving van deze show van Claudia.
@Mien, dank voor je rake observatie! Clau is een supervrouw!
Helemaal mee eens dames. Het commentaar van mannen mis ik nog. ?
Oei, ik heb echt iets gemist weet ik nu… Zo beschreven dat ik het alsnog ga kijken. Knap!
Terecht compliment voor Claudia, vond haar ijzersterk in deze life-opvoering, ze heeft zich ook gered toen het verkeerde briefje op de piano bleek te liggen.
Ah, toch een man die zich aan Claudia waagt. Het briefje was overigens part of the game José. 😉