Wanhopig draafde hij door de grote, kille stad. Hoe lang en hard hij ook rende, de omgeving bleef onbekend voor hem. Waar was mama? Waar waren zijn broertjes en zusjes? En waar was zijn baasje? Hij was al dagen op pad en had honger en dorst. Maar nu verlangde hij […]

Jarenlang had ze tevergeefs zijn naam gegoogeld. En vandaag verschijnt hij opeens op het scherm. Berend Vonk. De man die haar en haar baby niet van het station had opgehaald toen hij naar Frankrijk vertrok. Haar wezen herkent hem met een schok, nog voordat ze zijn ouder geworden trekken thuis […]

Als de sirene loeit zit de man meteen stijf rechtop in bed. Het snerpen gaat hem door merg en been. Zijn ogen schieten zenuwachtig naar de foto van zijn gezin. Mensen rennen de gang op; ook hij voegt zich bij de groeiende groep in de helverlichte ruimte. In de hoek […]

We maakten ruim een maand geleden kennis met elkaar. Iemand had hem meegenomen en me aan hem voorgesteld. Na deze eerste ontmoeting zocht ik hem nog eens op en er ontstond zo iets als vriendschap. Een lange tijd zagen we elkaar dagelijks en hij vertelde me, soms tot diep in […]

Jippie ja jee. Daar komt ie. Veertienhonderd paardenkracht in twee gesplitst. In welk coupeetje zit POTUS eclect? Speciaal voor de gelegenheid is er een railway dwars door Washington aangelegd. ‘Handen uit de mouwen en schop in de grond’, dacht DDT (Dikke DT) infrastructureel. Vergezeld van two first ladies en een […]

De man die bergen bouwt begint altijd aan de top. De top is het hoogtepunt van de berg, zegt hij: waar het om gaat. De rest dient ter ondersteuning. Het bouwen van een berg betekent jaren zwoegen. Rots, zand, ijs met een kruiwagen omhoog brengen en deponeren. Modelleren en bijwerken […]

De immense grote witte vlakte schittert tegemoet, de zon staat hoog aan de diepblauwe heldere hemel. De lucht van pasgebakken broodjes prikkelt mijn neus, de warmte is behaaglijk vanuit een groot open haardvuur. Het knettert en vlamt langs de grote stukken hout. Ineens staat, geloof het of niet, President Poetin […]

Vader, moeder en twee kinderen. Mutsen op en sjaals om. De kou trotseren is een keuze. Lachende, blozende kindergezichten. Vader en moeder lachen mee. De enige verplichting is een toegangskaartje kopen. Linksom schaatsen moet ook. Na iedere bocht weer een recht stuk. Straks naar huis is vanzelfsprekend. De thermostaat staat […]

11 mei 1940. Het ezeltje trek de kar en de vier vluchtelingen weer richting eigen haard. Het kippenvelgevoel ontheemd te zijn maakt gaandeweg plaats voor berusting. Van ver zien ze het strooien dak van de veilige thuishaven. Het lemen boerderijtje ligt er bij zoals het verlaten werd. De belangrijkste bezittingen, […]

‘Is het nog ver? Laten we teruggaan. Wat een inheems gebied.’ ‘Eerder uitheems. Nog een paar honderd meter tot de top.’ ‘Inheems, uitheems… Kan mij het schelen. Ik ben ontheemd hier. Een paar honderd meter…? En dat steil omhoog! Mijn voeten branden in mijn schoenen, ik moet plassen en verlang […]

Ilse is op Sumatra opgegroeid, praat graag over haar warme herinneringen aan een veilige haven met pianomuziek en zorgzame mensen om haar heen. Als jonge vrouw kwam ze naar Nederland, eerst nog onder de vleugels van haar moeder, later echtgenote en moeder van drie. Een vol en rijk leven heeft […]

Een man rent door de straten van Amsterdam en door het Vondelpark. Hard, keihard. Hij voelt zich onthemd, is zichzelf niet meer en kijkt voortdurend achterom. De man wordt achtervolgd door een blote vrouw, een vrouw met kaal hoofd, volledig onthaard. Zo voelt de vrouw zich ook. Niets lijkt meer […]

ze trekken voort in eindeloze rijen ver weg van huis en haard van jong tot hoogbejaard een kreupele grijsaard zucht en baby’s schreien vernederd, geschopt en geslagen te veel om te verdragen met schamele resten van een vorig leven een shirt, een pop, wat geld een medicijn, een speld zijn […]

Tussen het haar voorbijrazende voetgangersverkeer leek zij stil te staan. Onverstoorbaar duwde zij haar blauwe rollator voort. In haar eenpersoonshuishouden hield ze een eenvoudig ritme aan. Trees kende de buurtsuper, als laatste der kruideniers-mohikanen, op haar duimpje. Ze kwam al in de winkel toen meneer Blonk, als kleuter, voor zijn […]

Ik voel me ontheemd. Wat doe ik hier? En hoe lang moet ik nog blijven? Eerlijk gezegd weet ik niet meer waar ik vandaan kom. Een lichte plaats, een plaats waar vreugde heerste, die liefde was. Is. Het moet er nog zijn, ergens – ik ben het die daar vertrokken […]