0
En dat het dan zomer wordt. Dat we dan, nadat we zijn uitgeslapen, bijvoorbeeld in Amelisweerd gaan wandelen. Ik breng een picknickmand mee, dat klinkt romantisch. We zitten daarna in het gras, onder de wilgen, die dan zo mooi wit en pluizig zijn. We drinken wijn, eten geen kaas, wel […]
Liefde, Mensen
Zo zal het gaan
Mensen, Natuur
Anders, duur en briljant
Anders, duur en briljant. Dat waren zijn eigen woorden over de begrafenis. Hij is er maanden mee bezig geweest. Sterven was meer een notitie op de kalender. De begrafenis, zijn begrafenis, was wat al zijn tijd in beslag nam. Al jaren geleden had hij een mooi stuk grond gekozen voor […]
Communicatie
Betreurwilg
Je stond in de tuin toen mijn ouders ons huis kochten. Een paar jaar later ben ik geboren. Uren kon ik schommelen in de band die aan een van jouw dikke takken hing. Bij het cowboy en indiaantje spelen bond ik Tim altijd aan je vast. Later vond ik het […]
Communicatie
Geen bast
Ik ben wilg en later barstig, hol geknot. Vaak met mijn tenen tot de enkels in het water. Mijn takken wars van zemel, groeien wonderwel. En razendsnel tot in de hemel. Naast schuil-, en nestplaats voor gesnater. Weerspiegel ik in ’t water waar ik weerkaats. Het moeilijkst moet nog komen, […]
Communicatie, Maatschappij
Een willig oog
Je kunt dat zo hebben, zo’n eerste blikwisseling. Dat je interesse gewekt wordt voor Die Ander, het middenrif roert zich een beetje. We zouden het leuk kunnen hebben. Het hoeft niet hoor, maar het zou kunnen. Een jaar later was ik vrij, niet tot mijn genoegen, maar juist wel de […]
Maatschappij, Mensen
Terug in 1954
Ik herinner me de boerderijen van mijn jeugd als bakens in het landschap met de akkers met rogge en tarwe en de velden met aardappels en bieten. Een netwerk van onverharde wegen en zandpaden verbond de boerderijen met de winkels en de kerk in het dorp. Als jongen keek ik […]
Column, Maatschappij, Natuur
Lessen leren
Het was een droom die uitkwam. Op mijn vijftigste ging ik alsnog het onderwijs in. Om er slechts een paar maanden later net zo hard weer uit te vallen. Heel pijnlijk, en een zwart gat. Na verloop van tijd kroop ik weer uit het dal, en keek om me heen. […]
Communicatie, Cultuur, Familie, Liefde, Maatschappij, Mensen
Lesje Natuurkunde
Dagelijks valt ze bij me binnen. De uitgedoste prinses. Ongeremd, ongetemd. Onder lijding van twee pedagogische individuen die conflict tot elke prijs vermijden. Glossy “Ouders van Nu” vormt solide basis onder de benen van dit opgroeiende kind. Wie gaat hun vertellen? Dat opvoeding geen hard Science is, hechting geen voorgepland […]
Communicatie, Fictie, Mensen
Requiem
Gebogen over mijn lichaam hief Willox een treurzang aan. Kasper neuriede even zachtjes en viel toen in. De anderen zwegen. Misty deed haar kap af en waarachtig, ik zag door mijn oogleden heen een traan opkomen. Een traan, voor mij! Het gezang weerklonk over de stille heide, waar ik kort […]
Fictie
Ik zie het zo voor me
Er mist een punt, maar het is zo warm en herkenbaar. Alsof je iets recht uit mijn eigen gedachtes haalt en op papier zet. Mooi! Hier heb ik wel vragen bij. Je zou de stijl eens kunnen aanpassen aan de vorm. Hartverwarmend en verrassend, of origineel en duidelijk. Je bent […]
Communicatie
Groene tranen
Al jaren fungeert hij als achtergrond voor trouwfoto’s, de grote, oude treurwilg, die in het park met zijn voeten in het water staat. Alle seizoenen leeft hij met de liefde mee. In de winter lijkt hij soms zo somber, met het afhangende gordijn van sprieterige takken, maar als het sneeuwt, […]
Cultuur, Fictie, Maatschappij, Mensen
Stofdoekenmandje
Ze zit iedere dag op haar hurken, bezig met de vergroeiing van haar ruggetje. Tenen zo stug als wilgenteen in haar slippertjes. Soms kijkt ze naar de meisjes die naar school lopen; in kleren die zij niet heeft. Ze voelt zich meer verwant met de vogels die de hele dag […]
Liefde, Maatschappij
Begraven
Met de jaren raakte het geheim steeds inniger verstrengeld tussen de uitlopende wortels van de oude wilg. Dat ik het uiteindelijk toch ontdekte zou je een wonder kunnen noemen, tenzij je erin gelooft dat toeval niet bestaat. Het geheim fluisterde in mijn oor: ‘Help me, het licht weer te zien.’ […]
Cultuur, Fictie, Mensen
Aan de deur wordt niet verkocht
‘Pas op, doe de deur dicht als u het deksel van mijn mand opendoet. Straks waaien ze weg door de tocht.’ ‘Dat is brutaal! Wie komt er nou aan de deur, jij of ik, Marskramer?’ ‘Neem me niet kwalijk, maar ik heb mijn ziel en zaligheid erin gelegd.’ ‘Waarin?’ ‘Letters.’ […]
Communicatie, Cultuur, Liefde, Mensen, Studie & werk
Antje de marskramer
Antje heeft al dagen last van haar buik en is ook een beetje misselijk. De afgelopen tijd heeft ze het erg druk gehad op de Reeperbahn in Hamburg. Daar runt ze een klein winkeltje in snoepgoed. Negen maanden geleden Had een knappe vertegenwoordiger van chocoladerepen haar hoofd op hol gebracht. […]
» Volgende stukjes
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Recente reacties