Wat Jezus kon, moeten wij ook kunnen. Over water lopen. Wij hebben het niet over wonderen, zoals tweeduizend jaar geleden, maar over techniek. Met een paar nerds zijn we hier in Delft bezig een schoen te ontwikkelen waarmee je over vloeistoffen kunt lopen. De eerste testen met bier zijn al […]

Hij had Hem nota bene nog naar Schiphol gebracht op Hemelvaartsdag. Er was geen vertraging, de machine met vijgenblad-logo vertrok op tijd. Achter de stuurknuppel zat de Grote Baas zelf; dat moest haast wel, want Petrus zag niemand in de cockpit zitten toen Hij aan boord ging. Er zou toch […]

De oorlog is qua datum voorbij. Aan de dood ontsnapt stapt mijn vader de metaalwarenfabriek weer in, vertelt alleen wat ie kan vertellen en zwijgt achter een draaibank. Heren in pakken verlaten de vier muren en gaan hun vrijheid tegemoet. Mijn vader wordt ook vertegenwoordiger. Eerst reist hij met een […]

Op een mooie pinksterdag, heerlijk in de zon Loopt de deken met zijn hondje te kuieren over het gazon Eenden en hun pulletjes zwemmen in het rond Gevoerd door kinderen zoals het met hem ook begon Aan vaders hand, luisterend naar vergeten woorden Die hij later in de kerk weer […]

In de Alpenhut trekt Heidi haar pantoffels uit. Vanuit het pikdonkere lager kijken vol spanning een tiental paar ogen haar aan. Heidi voelt ze priemen. Zojuist waren de bezitters van de ogen nog haar tafelgenoten. Ze waren wel erg vroeg naar bed gegaan, de heren bergbeklimmers. Heel langzaam trekt Heidi […]

Twee keer ben ik bijna doodgeknuffeld. De eerste keer was ik twee en een half, het gebeurde op een speelplaats en het was uitsluitend fysiek. Toen heb ik iemands vinger afgebeten. Met de persoon in kwestie kom ik intussen zeer goed overeen. De tweede keer was ik achtendertig, het gebeurde […]

Deken van Oppen is single. Nog steeds. Hij zal het waarschijnlijk ook blijven. Beloftes hè. Beloftes gedaan. Stom, stom, stom. Iedere maandag komt de meid op bezoek en die werkt zich dan de pleuris. Met een agentschap heeft het niets van doen. Met de kerk des te meer. U kunt […]

Er liep eens een olifant door de porceleinkast. Die kast stond vol met Delfts Blauw. Er bleef niet veel over van alle kopjes en schoteltjes. De olifant schrok er zelf een beetje van. Werd zelfs roze achter zijn oren. Van schaamte. Ja. Olifanten kunnen zich ook schamen. Overweldigend is dat […]

‘Met mijn verzakking gaat het beter.’ ‘Fijn, Alida.’ ‘Pijn? Waar dan, neef?’ ‘Nee, ik zei… Ah, nummer 10. Die is binnen.’ ‘Gaat het beginnen?’ ‘Even stil, Alida.’ ‘Wat?’ ‘Anders hoor ik die meneer niet.’ ‘Moet je kijken, wat een joekel van een kalknagel.’ ‘Zeker. Maar ik luister even naar…’ ‘Hij […]

Mijn eerste vriendinnetje en ik hielden van zoenen. Achter in de sociëteit, waar het donker was. Dat gaf ons het gevoel van privacy. Op straat liepen we alleen hand in hand. Op haar kamertje knuffelden we onder een ouderwetse wollen Aabe deken. Dubbel kriebelen dus. De scorebordjournalistiek doet weer van […]

Gisteren heb ik naar een aflevering van The handmaid’s tale gekeken en ik heb de hele nacht kinderen gebaard. Ze floepten eruit. Het stopte pas aan vierendertig. Alle tegels van onze woonkamer waren besmeurd met bloed, slijm en water. Ik was gehuld in een deken. Op mijn hoofd droeg ik […]

Heerlijk! Het lekkerste, dagelijkse halfuurtje. Kussen achter mijn hoofd, dekens opgetrokken, boek op het nachtkastje. Hè, mijn leesbril vergeten. Dekens teruggeslagen, benen uit bed, best koud. Zo, kussen weer in mijn nek, dekens opgetrokken, bril op. Geen boekenlegger in het boek. Dat onthoud ik wel, dacht ik gisteravond. Gisteren is […]

Er werd zelfs door leerkrachten gezegd dat het toch ook mijn eigen schuld was. Dat ik altijd verkeerd reageerde als ik werd gepest. Dat ik mondiger moest worden. Ik had rood haar en felrode sproeten in mijn gezicht. ‘Stond je elektrische deken weer te hoog?’ Wijzende vingers: ‘Ben je “daar” […]

Wie herinnert zich nog Fons Jansen? Hij begon zijn carrière als nieuwslezer bij de Radionieuwsdienst. Hij had dienst toen in 1953 de Watersnoodramp uitbrak. Daar paste geen enkele grap bij. Later werd hij cabaretier. Hij richtte zich daarbij aanvankelijk op lichte spot met de Katholieke Kerk, zoals in ‘De lachende […]

“Gelukkig is kanker steeds vaker een chronische ziekte en geen doodvonnis,” hoor ik regelmatig. Dat is waar. Zelf ben ik ‘kankervrij’, maar wat beschadigd weggekomen. Mensen met minder geluk zijn chronisch kankerpatiënt en ondergaan ‘onderhoudsbeurten’: chemokuren, bestralingen of immunotherapie. Leven met chronische klachten is een dagelijkse taak, parttime of fulltime. […]