Zij was bekeerd of zo je wilt gehersenspoeld. Haar man was huurling van het leger van de Islamitische Staat en zij koos er voor zijn pad te volgen. De kinderen van drie en vijf gingen met hen mee. Zij verbrak de banden met haar ouderlijk gezin. Haar vader en grootvader […]

Een meer mysterieuze plek kan ik me als klein jongetje niet voorstellen. Niets vergeleken bij de oorden die ik binnen de mij door mijn ouders opgestelde grenzen mag verkennen. Als tienjarige ben ik wijs en bepaald geen Dik Trom, maar het schuurtje van mijn opa, dat was ongekend. Soms brandde […]

Vroeger dronk ze koffie. Toen bloeiden de rozen nog. Nu is ze overgeschakeld op thee. Kwam dat even goed uit dat de struik rond haar huis zo weelderig gedijde. Alsof de heester wist dat ze het nodig zou hebben. De bittere smaak van de wilgenbast is het enige dat haar […]

Maartje ten Bakker een olijke meid uit Scheveningen, keek soms wat anders naar bepaalde dingen. Zo at ze, bijvoorbeeld, geen ontbijt, want ze was, echt waar, al zes jaar haar Brinta kwijt. Ook kon ze een vogel genaamd Evert Dril, niet ontzetten uit haar kapotte grill. U denkt nu: problemen […]

Er was bewolking voorspeld, maar de zon schijnt. Het licht is prachtig, in de lucht Hollandse wolken. Voor me onbewandeld zand, goudgeel riet dat naar me zwaait. Het heeft hier flink gestormd vannacht. Ik ruik de zee en hoor het geruis. Nergens is een pad. Ik loop door de duinen, […]

Urenlang asfalt tussen daar en hier. Nu zit ik hier. Aan een uitbundig gedekte tafel. Hier. Tegenover me zit iemand die ik niet ken. Er is een tafelschikking. Links van mij zit een vreemde. Ik heb mijn blauwe pak aan (het staat me best goed). Ik heb mijn enige stropdas […]

Het is koud. De sloot is bevroren. Ik hef het bijltje omhoog om met een korte klap de twijg van de stam te verwijderen. We zijn met een groepje vrienden onder leiding van een gemeentewerker aan de slag. Juiste vrienden, vindt mijn moeder. Niet de vrienden waarmee ik uit wil […]

Haar ogen zijn niet te verstaan. Niemand vraagt haar wat. Niemand vertelt haar iets. De groeven in haar gezicht kunnen bij haar leeftijd horen of ook niet. Misschien treurt ze meer dan gemiddeld, maar het kan ook andersom zijn. Ze valt op door onopvallend te zijn, waar dan ook. Als […]

Voor sprookjes hoef je niet naar de Efteling. Nootdorp kent immers het groene houten huis aan de Wilgenlaan. Het dak bedekt met sedum en fluwelig mos. De schitterende tuin met de statige rode beuk. Borders vol kattesnorren, kaasjeskruid, margrieten, springbalsemien en ijzerhard. Innig verstrengeld tot een kleurig pallet. Een smal […]

Het bericht kwam uit zeer onbetrouwbare bron, maar bleek alsnog te kloppen. Het gaat weer helemaal niet goed met haar. Arme Laura. Ze was zo moedig om haar verhaal te vertellen op televisie en haar website. Depressie komt dus ook voor bij mooie, getalenteerde meiden van nog geen twintig. Onlangs […]

In mijn vensterbank staat op een bordenstandaard een schoteltje met het bekende Blue Willow decor. Het kopje is tijdens het afstoffen gesneuveld; niet op het tapijt gevallen, maar uitgerekend op de plint. Als je goed kijkt, zie je steeds meer in het handgeschilderde motief. Afkomstig uit China, maar oorspronkelijk uit […]

De vacht van het katje voelt zijdezacht. Korte, zachte haartjes die het piepjonge leven bescherming bieden tegen kou, regen en wind. In het voorjaar barst Moeder Natuur uit haar voegen, nieuw leven ontspruit aan de lopende band. Ook het aantal katjes dat hier rondhangt is ontelbaar. Meneer Bruin loopt naar […]

Versuft dwaalt Rosa´s blik naar de hoek van de zolder. Haar oog valt op een stukje van de oude wilgentenen mand. Her en der steekt er een eigenwijs teentje uit. Ze sleept de stoffige mand aan het afgebroken hengsel naar zich toe en trekt de in kruissteekjes geborduurde kaasgaren doek […]

Hoe ouder ik word, hoe meer jaren ik heb om aan terug te denken. Ik ben veertig jaar weg uit mijn geboortestad, maar een aantal jeugdherinneringen is nog springlevend. Zo kan ik met veel warmte terugdenken aan mijn ouderlijk huis, waar ik vanaf mijn vierde tot mijn achttiende jaar heb […]

De tuin is bruin. De bollen koekeloerden even boven de grond, maar houden het voorlopig voor gezien. Takken van bloemen en struiken liggen er dor en doods bij. Ze vormen een beschermende bodemlaag waar ik vanaf moet blijven. Grauw en grijs is de lucht. Een wolkendek houdt het zicht op […]