‘Dat is wel heel bijzonder.’ ‘Hoezo?’ ‘Nou, als zwarte man een witte man redden in deze wijk…’ ‘Zwart? Bruin! Kijk eens goed. En mijn handpalmen zijn zelfs blank.’ ‘Wit, bedoelt u. En u heeft een witte man uit het water gered.’ ‘Nee, blank. Zelfs iets tegen het lichtbruine aan; misschien […]

De vermeende marskramer blijkt een rondtrekkende schilder te zijn die zich in haar café komt warmen aan een kop hete koffie. In het schaarse licht van de Belgische branders zit de kleine man er wat verloren bij. Tegen al haar principes in biedt ze hem een slaapplaats aan en nog […]

‘Dag mevrouw, daar ben ik weer.’ Hij droeg een rieten mand voor zijn buik, waarvan een riem telkens van zijn schouder gleed: hij had maar een arm. In de manchet was een knoop gelegd – hoe deed hij dat? De mand was zwaarder dan de inhoud. Mijn moeder kocht zoals […]

Mijn voeten sloffen door het koude zand. Diep onder mij ligt ijs, maar hierboven schuiven de woeste winden al millennia dezelfde zandkorrels heen en weer. Rood, geel en bruin kolken ze om mijn benen, terwijl ik voort sjok over mijn oneindige pad. Door valleien en kraters, langs bergkammen en vulkanen. […]

Voor het eerst in de geschiedenis van de mensheid heeft één procent van de wereldbevolking meer geld dan de andere negenennegentig procent. De aandelenkoersen schieten omhoog en aandelenbezitters worden slapende rijk. Wie met werken zijn brood verdient zal dat niet bereiken. De Amerikaanse president is toch nog lang niet tevreden. […]

Ik werd wakker op een bed dat mij slechts twee nachten vertrouwd was. Als een oude monnik – die niet beter wil weten – wierp ik de goedkope deken van mij af. Wat voelden mijn kinderen opeens dichtbij. De dood een eeuwigheid weg. Ik had vannacht gezien. Nooit geweten dat […]

‘Maaaaaammm!’ roept Emma, ‘iemand aan de deur!’ Bij het passeren in de gang, fluistert ze: ‘een rare snuiter…’ Ik moet haar gelijk geven en kijk veelzeggend van het bordje ‘Aan de deur wordt niet gekocht…’ naar de snuiter met zijn rare pet, zwarte vegen op zijn wangen en het karretje […]

“Als u mij wilt volgen… Hier ziet u het schilderij De Marskramer van Jheronimus Bosch. Wij zijn trots op …” “Die is toch van het circus, Thea? Zeg mevrouwtje, kent u dat circus?” Thea geeft een korte ruk aan het trainingsjasje van haar man en sist dat hij zich gedeisd […]

Ik blijf steeds denken aan mijn moeders woorden toen ze ons uitzwaaide bij het busstation: ‘Als je maar niet met een gipsvlucht terugkomt, lieverd.’ Dat ‘lieverd’ heb ik trouwens de halve heenweg moeten aanhoren van mijn vrienden. De immitaties – ‘Doe je voorzichtig lieve lieve lieve Lars’ – werden met […]

Dagelijks bezoek ik, als marskramer, degenen die in mijn levensonderhoud voorzien. Om hen als klant tevreden te houden, ben ik verplicht om voldoende in mijn mars te hebben. Naast een uitgebreid aanbod aan stof, kom ik graag met nieuwe snuisterijen. Het is leuk en helpt mij om andere zaken aan […]

Rondom bepaalde figuren verliest het alledaagse leven even zijn gewone gang. Zij vormen het middelpunt op schilderijen, staan in stadspoorten, meestal vaal gekleed, soms voorzien van hoed of unieke puntmuts die wonderwel lijkt te passen bij hun zonderlinge verschijning. De marskramer… Een uitgestorven soort… Hoewel…. Een enkele keer kom je […]

Love of my life … Freddy Mercury klinkt uit de BeoSound. Ik sluit mijn ogen. Laat mijn gedachten het afgelopen jaar doornemen. Ik schiet vol. Hoe kan het anders? Thuis weggevlucht om in de armen van mijn lief te kunnen zijn. Mijn puberkinderen achtergelaten. Geen gemopper, geen puinhopen. Geen lege […]

Van die luie dagen vol van niets en meer van dat We hebben wel getracht maar ook de goede gesprekken kwamen niet over de lippen Doen we nog een kopje met een koekje of een scheutje Lummelend de trap op en af met niets om handen dan de tijd De […]

Morris bevond zich in een zware roes. Zijn lippen waren droog en gesprongen. Zijn tong voelde aan als leer en smaakte ijzerachtig. Die tweede fles wiskey had hij niet meer moeten leegdrinken. Waarom had hij die tweede fles überhaupt achterover geslagen? Morris pijnigde zijn hersens maar er kwam niets bovendrijven. […]

Toevallig woon ik in de stad waar het allemaal begon. Een paar slimme jongens bedacht het Picnic-concept: je bestelt je boodschappen via internet. Op een vooraf afgesproken tijd komt het wagentje voorrijden. Kratten worden je keuken in gedragen, vol zakjes waarin alles zit. Soms kom ik een hele Picnic-zwik tegen. […]