Net op het ogenblik dat je alles wat je zelf ooit hebt opgebouwd wilt opgeven wordt er jou een helpende hand toegestoken, krijg je opbouwende feedback en een aanmoediging om door te zetten. De steunende woorden werken als een warme deken in op de stijfheid van je verharde onzekerheid, maar de zachtheid van de toenadering maakt je twijfelen over de oprechtheid ervan. Leugens zijn eveneens gladde woorden die een soepelheid bevatten waar je de felheid pas van voelt bij hun aanraking. Bestaan er mooie woorden die geen foute betekenis in je ziel willen schrijven? Als ik luister naar de volledige zinnen die op dat moment aan mij vertelt worden dan hoop ik dat mijn broosheid ooit van zijn eelt afkomt.
« De laatste dans
Bidden in België »
« De laatste dans Bidden in België »
Column, Liefde, Maatschappij, Mensen, Studie & werk
Mijn zelfbeeld
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van jaimie pisonier of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
4 reacties
Reageren
« De laatste dans Bidden in België »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Mooi!
ik proef de kwetsbaarheid, verteld ipv vertelt
@José van Rosmalen, Dank u. Vraagje: waarom -d ipv -t? Sorry, ik heb weet het zelf niet, dacht dat het zo juist was.
@Jamie. Mooi stukje! Ik zou wat meer alinea’s gebruiken. Verteld is hier voltooid deelwoord, vandaar met een d.
Jij vertelt aan mij, jij hebt het aan mij verteld.