Er liggen geen boeken op mijn nachttafel. Ik lees ze uit van zodra ik ze in mijn handen krijg. Oesters eet ik ook direct op, opdat ze geen kans krijgen om hun versheid te verliezen. Parels bewaar ik in mijn hart. Mijn hart is groot genoeg, zo zei mijn huisarts […]

‘Meneer, gaat u weg!’ ‘Ik mag u toch wel wat vragen?’ ‘U ziet toch wel dat ik me het leplazarus sleep, mag ik hopen? Houd het kort en bondig dan.’ ‘Hoelang doet u dit al?’ ‘Vanaf dat ik een jochie was, samen met mijn vader. Toen vingen we nog wat. […]

Ik was begin twintig toen ik stage ging lopen in een huis waar jongeren onder begeleiding woonden, op weg naar zelfstandigheid. In hun levens waren ze al heel wat ellende tegengekomen: geweld, misbruik, en overleven in internaten. Met mijn brave achtergrond en schoolcarrière leerde ik minstens zoveel van hen als […]

Onze PR-vrouw bleef ijselijk kalm: “Ik vermoed dat jij wat toegestopt krijgt van die Griekse hotelier, hoe verklaar je anders dat je onze jeugdige klanten in zo’n gribus laat logeren?” De productmanager jongerenreizen vloog overeind: “Ik vermoed dat jij je hebt laten naaien door die gladjanus van de concurrent, hoe […]

Boven de kachel op de schoorsteen zie ik een heel klein mannetje huppelen. Nou ja, huppelen, het ziet er niet echt blij uit. Hij grijpt tijdens het huppelen voortdurend naar zijn voeten. Die zijn groot. Ze lijken wel in brand te staan. Telkens als hij een voet weet aan te […]

Waarom leveren de Limburgers hun dna niet in? Zijn ze allemaal bange meelopers zoals die domme ING-aarzelaar-Hamers? Of die schijterige Camiel Eurlings? Of Maxime Verhagen? Of schreeuwlelijk Geert Wilders? Of crypto-racist Theo Hiddema? Of Twan Huys die Willem Holleder goedpraatte? Gert Leers deugde niet als Maastrichts burgermeester en André Rieu […]

Het is dinsdag, net na lunchtijd. Mijn manager spreekt me aan waarom ik steevast spijbel op dinsdag. Dat is kort en bondig uit te leggen: die vergaderingen duren te lang. Vorig jaar werd ik aangesproken op mijn achterstallige administratie. Elke vijf minuten moet ik verantwoorden. Dat doe ik nu trouw […]

‘Veel te uitvoerig en je kauwt alles voor. Je schrijft mooie zinnen met als doel mooie zinnen schrijven. Kill your darlings. Ken je die uitdrukking?’ ‘Ja, die ken ik. Maar er is niets meer van mijn verhaal overgebleven.’ ‘Precies, kort en bondig. Met respect voor de lezer.’ ‘De lezer snapt […]

Mijn zwager had vrijkaarten voor het Wijnfestival in de Westergasfabriek. Omdat hij weet dat ik een liefhebber ben, nodigde hij me uit om de oogstfeesten van het zuidelijk halfrond samen met hem te vieren. Ik nam me voor het bescheiden te houden, het was tenslotte zondagavond met een onvermijdelijke maandagochtend […]

Knap van professor Knip dat hij zo beknopt schrijft. Geen woord te veel. Altijd bondig geformuleerd. Een kind kan het begrijpen. Heerlijk zo’n hoogleraar. Zelfs ik snap het. Toch blijft hij bescheiden, hij heeft nooit kapsones. Zesennegentig is hij nu. Grijs en wijs. Hij weigert te sterven. Gaat eeuwig door. […]

Ik koester mijn oester. Een parel is het uit de Noordzee. Ik houd het graag dicht bij huis. Hij ligt gewoon op mijn nachtkastje en iedere avond kus ik hem. Soms stinkt mijn oester een beetje, maar ach, dat gaat altijd zo weer voorbij. Mijn neusvleugels zijn er aan gewend. […]

Er zit een dokter in de zaal. Ook de bouwkundige, juriste en wielrenner zijn allemaal gretig bezig Italiaans te leren. Ze dromen over een tweede huis, een schitterende carrière, amore of eeuwige roem in de Giro. Er wordt gelachen, geluisterd en geleerd. Maar ze worstelen met de grammatica. Ik probeer […]

Ik zal het kort en bondig houden. Ik heb het hier immers over Bondigoux. Zwaar getroffen in de Middeleeuwen, in zwarte tijden. Een klein dorpje in Occitanie. Amper 500 inwoners telt het dorpje nog, dat ooit floreerde. Toe er nog katharen rondliepen hielden ze stand tegen de Spaanse inquisitie, met […]

Soms wil ik nog wel eens een gokje wagen. Dan pak ik mijn weegschaal uit de keukenkast en pluk links en rechts wat woorden uit de lucht. Zware woorden en lichte woorden. Woorden van zware zinnen en woorden van lichte zinnen. Ik weeg de woorden op mijn gouden weegschaal. Waagschaal […]

In de zandbak is het huilen geblazen. Jantje heeft zijn knie bezweerd, nadat zijn grote zus hem tal van bezeringen heeft toegewenst. Dat hij er een grote bult op mag krijgen. Dat er vette pust uit mag komen. Wat een vervelende zus. Jantje buigt voorover en legt een hand op […]