Mijn vliezen zijn nog nooit gebroken, noch gescheurd. Ik spreid mijn vingers en tenen, met de roze vliezen ertussen zijn ze wel een meter breed. Zo zwem ik moeiteloos naar de overkant.
Als het hard waait drijf ik ruggelings, handen en voeten naar de hemel gericht. Zo zeil ik moeiteloos voort over de zeeën.
Soms vlieg ik een stukje omhoog uit het water, wat me altijd een vrolijk opgewonden gevoel geeft.
Vogels, vissen en ik, we zijn vrij.
Als er een boot of waterscooter voorbij komt, brullend en stinkend naar diesel of benzine, besef ik intens hoe zuiver deze vrijheid is. De bestuurders zitten vast aan een stuurwiel, hendels, een stoel.
Als ze vliegen loopt het vaak niet goed af.

Zwem jij maar moeiteloos naar de overkant. Ik werd er in het begin lekker slaperig van, want in ik kreeg een zeer zuiver besef, gevoel bij “dat vlieger op zee.” Ik persoonlijk vind een motorboot op zee, niet erg. Maar het kan een stoorzender zijn, zoiets. Ga zo door! Groet Levi.
Levi: Dank je. Ik geniet graag van natuurlijkheid.
@Berdien. Leve de vrijheid! <3
voorbij komt – voorbijkomt
de dansende zwaan