Twee keer ben ik bijna doodgeknuffeld. De eerste keer was ik twee en een half, het gebeurde op een speelplaats en het was uitsluitend fysiek. Toen heb ik iemands vinger afgebeten. Met de persoon in kwestie kom ik intussen zeer goed overeen. De tweede keer was ik achtendertig, het gebeurde […]

Deken van Oppen is single. Nog steeds. Hij zal het waarschijnlijk ook blijven. Beloftes hè. Beloftes gedaan. Stom, stom, stom. Iedere maandag komt de meid op bezoek en die werkt zich dan de pleuris. Met een agentschap heeft het niets van doen. Met de kerk des te meer. U kunt […]

Er liep eens een olifant door de porceleinkast. Die kast stond vol met Delfts Blauw. Er bleef niet veel over van alle kopjes en schoteltjes. De olifant schrok er zelf een beetje van. Werd zelfs roze achter zijn oren. Van schaamte. Ja. Olifanten kunnen zich ook schamen. Overweldigend is dat […]

‘Met mijn verzakking gaat het beter.’ ‘Fijn, Alida.’ ‘Pijn? Waar dan, neef?’ ‘Nee, ik zei… Ah, nummer 10. Die is binnen.’ ‘Gaat het beginnen?’ ‘Even stil, Alida.’ ‘Wat?’ ‘Anders hoor ik die meneer niet.’ ‘Moet je kijken, wat een joekel van een kalknagel.’ ‘Zeker. Maar ik luister even naar…’ ‘Hij […]

Mijn eerste vriendinnetje en ik hielden van zoenen. Achter in de sociëteit, waar het donker was. Dat gaf ons het gevoel van privacy. Op straat liepen we alleen hand in hand. Op haar kamertje knuffelden we onder een ouderwetse wollen Aabe deken. Dubbel kriebelen dus. De scorebordjournalistiek doet weer van […]

Gisteren heb ik naar een aflevering van The handmaid’s tale gekeken en ik heb de hele nacht kinderen gebaard. Ze floepten eruit. Het stopte pas aan vierendertig. Alle tegels van onze woonkamer waren besmeurd met bloed, slijm en water. Ik was gehuld in een deken. Op mijn hoofd droeg ik […]

Heerlijk! Het lekkerste, dagelijkse halfuurtje. Kussen achter mijn hoofd, dekens opgetrokken, boek op het nachtkastje. Hè, mijn leesbril vergeten. Dekens teruggeslagen, benen uit bed, best koud. Zo, kussen weer in mijn nek, dekens opgetrokken, bril op. Geen boekenlegger in het boek. Dat onthoud ik wel, dacht ik gisteravond. Gisteren is […]

Er werd zelfs door leerkrachten gezegd dat het toch ook mijn eigen schuld was. Dat ik altijd verkeerd reageerde als ik werd gepest. Dat ik mondiger moest worden. Ik had rood haar en felrode sproeten in mijn gezicht. ‘Stond je elektrische deken weer te hoog?’ Wijzende vingers: ‘Ben je “daar” […]

Wie herinnert zich nog Fons Jansen? Hij begon zijn carrière als nieuwslezer bij de Radionieuwsdienst. Hij had dienst toen in 1953 de Watersnoodramp uitbrak. Daar paste geen enkele grap bij. Later werd hij cabaretier. Hij richtte zich daarbij aanvankelijk op lichte spot met de Katholieke Kerk, zoals in ‘De lachende […]

“Gelukkig is kanker steeds vaker een chronische ziekte en geen doodvonnis,” hoor ik regelmatig. Dat is waar. Zelf ben ik ‘kankervrij’, maar wat beschadigd weggekomen. Mensen met minder geluk zijn chronisch kankerpatiënt en ondergaan ‘onderhoudsbeurten’: chemokuren, bestralingen of immunotherapie. Leven met chronische klachten is een dagelijkse taak, parttime of fulltime. […]

Al dertig jaar heb ik een reiskist. Gekregen van mijn oom en tante. Hij stond bij hen in de weg. Ik had een studentenkamer te vullen. Een win-winsituatie noemde je zoiets. Deze hutkoffer heeft een speciaal plekje in mijn hart. Robuust en onverwoestbaar aan de buitenzijde, door het donkergroene metaal, […]

Ik móet mijn scriptie vannacht afmaken om hem morgenochtend in te kunnen leveren! Het onderwerp vind ik achteraf gezien verschrikkelijk saai, waardoor de hele schrijverij op de lange baan is terechtgekomen. Het onderzoek en de literatuurstudie waren gaap- en slaapverwekkend. Nu moet het laatste en zwaarste loodje dan toch echt […]

“Laten wij een bedeken doen tot ons Moeder Maria”. De drie oude Belgische dametjes slaan hun kruisjes en buigen devoot het grijze knotje richting meneer pastoor. Ik voel de zware warmte van wierook op mijn onrustige hart neerstrijken. Een geur zo oud als Egypte. Mijn ogen zien talloze eeuwigheidsstofjes dansen […]

Net op het ogenblik dat je alles wat je zelf ooit hebt opgebouwd wilt opgeven wordt er jou een helpende hand toegestoken, krijg je opbouwende feedback en een aanmoediging om door te zetten. De steunende woorden werken als een warme deken in op de stijfheid van je verharde onzekerheid, maar […]

Het beeld van de oude dame, zichzelf gewikkeld in de oude mottige deken op de bank, klopt niet met de rest van de entourage in de woonkamer. De lichtgroene muren, met de schilderijtjes met afbeeldingen van haar uit haar glorierijke theaterverleden, waarin ze gehuld in sprookjesachtige jurken de kamer inkijkt, […]