‘Driehonderdenveertig kilobytes, dubbelzijdig weg te schrijven,’ zei mijn moeder vol trots.
Een Commodor 128 computer stond voor haar op tafel, daarnaast een losse floppydiskdrive. Ze zwaaide met het flexibele zwarte hoesje met daarin de slappe schijf, waar alles op vastgelegd kon worden en waar hele programma’s mee opgestart konden worden. Een floppy, die op het groen witte monitorscherm de meest wonderlijke beelden kon toveren. We stuurden de commando’s aan met een joystick.
Mijn moeder was de computernerd in huis. Nieuwe computers volgden. De gegevensopslag kwam op minder flexibele schijven terecht, op usbsticks en solid state disks. De hoeveelheid weg te schrijven informatie steeg explosief.
Mijn moeder groeide slechts gedeeltelijk mee. Steeds minder flexibel en een geheugencapaciteit die juist verder afnam.
« Man 2.0
De heer Vreeswijk en de blote borsten »
« Man 2.0 De heer Vreeswijk en de blote borsten »
Cultuur, Familie
Onbuigzaam
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Hadeke of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
3 reacties
Reageren
« Man 2.0 De heer Vreeswijk en de blote borsten »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Ja, de enorme ontwikkeling, de vooruitgang en dan is daar de achteruitgang.
Mooi weergegeven, Hadeke
Treffend. Neem het aan van een moeder die het ‘nerd’achtige wel wat meeheeft, maar ondertussen het ritme van vooruitgang steeds minder kan volgen. ;).
@Hadeke: leuk toch, de floppy geeft ruimte aan heel vergelijkbare herinneringen!
Mooie, omgekeerde vergelijking (noem je dat zo?) tussen de mogelijkheden van pc en je moeder.