‘Nee, dat weten we nooit. Mensen gaan scheiden of gewoon dood. We halen alleen de spullen op.’ ‘Juist ja. Ik ben op zoek naar een divan.’ ‘Een divan? Dat is wel heel ouderwets. We hebben momenteel alleen driezitsbanken staan.’ De heer Vreeswijk neemt plaats op een mooie donkerblauwe bank en […]

‘Jongens, kom ’s naast me op de divan zitten.’ ‘Is er wat met je, meneer Aart?’ ‘Nee, met mij niet, Ieniemienie. De grote mensen vinden dat jij te veel een meisje bent.’ ‘Maar ik ben toch ook een meisje?’ ‘We moeten wat meer genderneutraal zijn en…’ ‘Gender…?’ ‘Ja, Ieniemienie. En […]

Na haar zomervakantie verscheen ze weer energiek op kantoor. Eind oktober ging ze een weekje naar Tenerife. Even de accu opladen. Wintersport in Oostenrijk deed alle kantoorstress als sneeuw voor de zon smelten. Tussendoor nog wat stedentrips naar Parijs, Barcelona en Londen, en een midweek naar de Ardennen, om de […]

Soms heeft een mens een officieel etiket nodig om te weten wat er aan de hand is. Dat stempel wordt gegeven door diverse deskundigen. Die professionals zijn het niet altijd met elkaar eens. Waar mijn psychiater waarschuwt dat ik vooral niet te snel aan het werk moet gaan, zegt de […]

“Goh, jij bent een rappe,” zegt de schrijver. Hij opent de deur voor me alsof hij net van onder de douche komt en snel een jeans heeft aangetrokken. “Ik heb een abonnement op de Schielijke Fantasiebus,” zeg ik terwijl ik over de drempel stap. Nieuwsgierig neem ik het decor vluchtig […]

Ze lacht met de zaal mee als ze haar tekst kwijt is. Het publiek dat veel geld heeft betaald voor het verleden om het heden nog enigszins draaglijk te maken – een avondje uit, maar uit wat? Als je blijft leven word je vanzelf oud. Als je daarbij kunt zingen, […]

‘Ga maar op de divan liggen, jongetje. Hoe heet je?’ ‘Ernie, meneer.’ ‘Urnie?’ ‘Nee, Ernie. En hij heet Bert.’ ‘Zijn jullie broertjes?’ ‘Dat weten we niet. We weten niet wie we zijn. Ze zeggen dat we uit de kast zijn gekomen. Maar daar hebben we nooit in gezeten. Wie gaat […]

‘Onze eerste date was in 2003. We gingen naar het theater, maar welke voorstelling weten we allebei niet meer. Het was absoluut liefde op het eerste gezicht. We hadden geen idee wat er op het podium gebeurde. Ik luisterde naar zijn lach, voelde hoe onze armen elkaar net niet raakten. […]

‘Dus uw vader sloeg u.’ De rustige stem herhaalt de stelling in steeds iets andere bewoordingen. ‘Niet dat ik me herinner,’ antwoord ik. ‘Hij sloeg u en sloeg u en u verdrong die gedachte.’ De divan is zacht, de stem en mijn liggende positie maakt dat ik bijna wegdommel. ‘Ik […]

De oude divan had iets mysterieus met zijn geur van ouderwets en de sfeer van toen. Onzichtbaar verzameld door iedereen die er ooit op plaatsnam. Alles hoorde bij alles en iedereen bij elkaar. Keer op keer overtrokken totdat het hout broos werd en de grijper hem greep. Tijd voor iets […]

Ik ben ooit één keertje naar een psycholoog geweest voor een groot onoplosbaar probleem dat ik wellicht heel mijn leven met me mee zal zeulen. Maar goed dat er geen divan in de kamer stond, anders was ik daar onmiddellijk weer weggerend. De jonge man maakte notities op een cursusblok […]

‘Landgenoten, ons land is in zwaar weer terechtgekomen. Huizen staan onder water, mensen verliezen hun baan en de banken valle…’ ‘Nee, Alex! Dat is de troonrede van tien jaar geleden.’ ‘O, wacht even… Landgenoten, we bewegen te weinig, kijk maar naar onze dochter Amal…’ ‘Alex, ben je helemaal gek geworden?’ […]

Nee, mevrouw Leeflang van nummer drie is toch echt het probleem. Op de divan leest de heer Vreeswijk net in zijn ochtendkrantje dat een op de drie alzheimer krijgt. Meneer Naaktgeboren van nummer een is dik in de zeventig en behoort zeker tot de doelgroep. Hetzelfde geldt voor meneer Kerkhof […]

‘Ik kom eraan.’ Dat moet mijn vader gezegd hebben nadat hij zijn Ford Zephyr bij een telefooncel had geparkeerd. ‘Doe voorzichtig, ik ga even met de jongens naar de slager, bakker en kruidenier,’ moet mijn moeder hebben geantwoord. De “jongens” zijn mijn zusje en ik. Zij in een jurkje en […]

Dit verhaal speelt zich af in een surrealistisch, sprookjesachtig land want zulke rare dingen gebeuren hier natuurlijk niet. “Ik ben kunstennar!” Het dikbuikige mannetje stampte zowaar een gat in de grond van kwaadheid. Zijn lange baard zwiepte gevaarlijk heen en weer. Een dikke strontvlieg die toevallig in de baan van […]