Schrijf mee!
« »

Communicatie

Bijna voorbij

10 december 2018 | 120w | Berdien Blaak | | 4 |

Toen ik je leerde kennen maakte mijn hart een sprongetje. Ik zag je ogen glanzen toen je die eerste keer naar mij keek. O, wat vond ik je lief en warm. Al snel begonnen we elkaar lief te hebben, met hart en ziel.
Een aura van geluk en het zou eeuwig duren.
Er volgden kindertjes, werk en meer werk, een groeiend huishouden, scherp commentaar van schoonfamilies. Het leek of er steeds minder voor ons zelf overbleef.

Je zegt soms botweg ‘Nu niet’, en ik snauw je regelmatig af. Goedmaken kunnen we blijkbaar niet meer, geen tijd voor. Of willen we dat niet meer?

Mijn hart is vol stekeligheid, een gesloten uitgedroogde cactus. Met een laatste verborgen druppel verlangen naar vroeger.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Berdien Blaak of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

4 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »