We leggen hem weer ter ruste, het oude jaar. Moe gestreden van twaalf uitputtende maanden. IJskoud geboren, de eerste januari. Groen en warm dragen we hem einde december naar buiten. Een bewogen jaar. Voor jou, voor mij, voor ons. En wat blijft ons bij van jou, mij en hem? Of […]

Al was het elke keer al maanden duidelijk, toch waren mijn kinderen er ineens. Het veranderde mijn leven voorgoed. En dat is ongelooflijk fijn. Ze zijn meteen niet meer weg te denken, alsof ze er altijd al waren. Zo ineens de komst, zo sluipend gaat hun vertrek. Langzaam maar zeker […]

Ik heb ooit eens een man gekend die zijn eigen uitvaart wilde vieren. “Het zal veel leuker zijn voor iedereen als ik er zelf ook bij ben,” zei hij. Ik zie zijn pretoogjes nog altijd glinsteren. Twee brandende kolenvuren… Hij heette Ronny en hij was iemand heel bijzonder. Niemand was […]

Kwam het door het overlijdensbericht van een goede kennis, zo vlak voor de kerst? Of misschien kwam het onderwerp op kerstavond ter sprake omdat we aan een van de zoons onze vakantieplannen naar een ver oord vertelden. ‘Wordt het begraven of cremeren?’ Alle opties hebben al eens de revue gepasseerd. […]

Zodra iets nieuws binnenkomt moeten we afscheid nemen van het oude. Nieuwe Nederlanders willen onze tradities niet accepteren maar op een andere manier uitvoeren. Jonge Nederlanders geven een andere inhoud aan oude tradities. Nieuwe normen maken dat je je werk een andere inhoud en structuur moet geven. Ander werk maakt […]

23 december 2018. Het vlammetje van het waxinelichtje verlicht mijn moeders foto. Ik vraag: ‘Waar ben je nou toch?’ Als er veel dingen zijn waarin ik niet geloof, moet het aanbod van alles waarin ik kán geloven talrijker zijn. Maar als geloven weten zou zijn, had het wel zo geheten. […]

Het einde van het jaar 2018 nadert. Op 31 december gaan we het begraven, te beginnen in Nieuw Zeeland en een klein etmaal later op Hawai. Het gaat gepaard met vuurwerk, drank en feest. Je kunt het tegenwoordig allemaal online volgen. Na deze uitvaart staat de nieuwe boreling klaar, het […]

Het is zondagochtend, tien voor elf. Ik loop de hoek om en zie dat de straat vol is geparkeerd met auto’s. Waar de kerken in Nederland leeglopen, is de zondagsmis in het Ierse dorpje waar ik woon nog steeds een hele happening. Iedereen ziet er op z’n paasbest uit, het […]

Hugo Claus was ooit een hele grote in Grond-Witloofland. Doordat de man nu onder de zoden ligt, is de kans zeer aanzienlijk dat deze lekkernij definitief onverkrijgbaar wordt. Met de dood van Hugo hebben we zo veel verloren, vertelde mijn marskramer onlangs. De telers houden de smaak van hun witloof […]

‘Waar ligt ie dan, wel?’ verzuchtte de koning. Het zweet parelde op het voorhoofd van de slaapkamerlakei. Gisteravond had hij de scepter nog naast de kroon op zijn bureau gelegd. Nu lag alleen de kroon er. De timing van de vermissing was uiterst vervelend. ‘En heb je onder de bank […]

‘Hè, verdikkeme.’ ‘Wat is er, Ed?’ ‘Ik druk op een verkeerd knopje.’ ‘Wat wil je dan?’ ‘Die windmolen in de tuin uitzetten. Maakt zo’n herrie.’ ‘Volgens mij is het de waterpomp, Ed.’ ‘Wat eten we met kerst?’ ‘Wat je maar wilt. Moet je even op het display kijken.’ ‘Toch heeft […]

Twintig jaar lang had hij de scepter gezwaaid in zijn regio. El pulpo, de octopus, werd hij genoemd, maar niemand wist meer precies waarom. Het zal wel nooit exact bekend worden voor hoeveel doden hij direct en indirect verantwoordelijk is geweest. Diepe massagraven hadden heel wat bewijsmateriaal weggewerkt. Maar ineens […]

Het was de dag voor kerst, maar mijn kerstgevoel ontbrak. De kerstboom was versierd en uit de keuken, waar mama de scepter zwaaide, kwamen heerlijke geuren. Daar lag het niet aan. Het kwam door de dokter. Hij had beloofd dat ik met kerst weer haar zou hebben. ‘Ik heb nooit […]

Val er niet over. Over mijn scepter. Hij kan zeer sceptisch reageren. Zwaaien kan ie niet. Helaas. Maar er wordt wat afgesmeten met dat ding. De scepter vliegt voortdurend door de lucht. Dat krijg je als de tamboer maitre ineens ook Prins Carnaval is. Het publiek langs de kant kan […]

Mensen zijn gelijk, ondanks alle soorten en maten, kleuren en geuren. Zelfs de rijkste stinkerd gaat gewoon dood als het zijn tijd is. Hoe leven en talenten met elkaar verweven worden is ongeacht het uiterlijk een individueel proces. De doener is altijd geneigd te handelen, te maken of te breken, […]