Ik onderbreek Henri: ‘Wat is er op tegen om een periode van afkoeling af te spreken? Even twee weken uit elkaar.’ Paul direct: ‘Ik ga niet weg hier.’ Veronique kijkt me aan, ik lees de blik. Voor haar is alles goed. Als ze hier maar weg kan. ‘Veronique, heb jij […]

‘Zal ik uw nagels vijlen, oma Rosa?’ ’Waarom?’ ‘Ze zijn veel te lang.’ ‘Niemand ziet me toch? Met lange nagels wordt het ook acht uur.’ ‘Rook niet zoveel, oma.’ ‘Als je een kamp hebt overleefd is doodgaan geen risico meer.’ ‘Eet smakelijk, oma.’ ‘Is dat wel koosjer?’ ‘Het zijn vegetarische […]

Ik zag twee koffers staan in de garderobe. Zij heeft alles al gepakt. En als hij zijn wijkouderling niet gebeld had, was ze al weggeweest. Hadden wij hier nu niet gezeten. Alles in dit huis getuigt van gepasseerd geweld. De vibraties zijn gewoon niet goed. Deze mensen brengen elkaar geen […]

Ik volg met mijn ogen de honderdjarige nerven Het hout ligt er mooi bij, klaar om in te kerven Ik wil het zuiver snijden, aleer ik mocht gaan sterven Een beeld, waarmee ik de beleving van eeuwigheid wil verwerven Het tekent mij dat ik het niet zal gaan verven Want […]

Uit het zakmesje – een relatiegeschenk van mijn vader voor zijn klanten – komt meer dan erin zit. Het vijltje gebruik ik nog steeds en altijd denk ik dan aan oom Peet, een collega van mijn vader. Een echte Hagenees, maar hij woonde in Amsterdam. Zijn lange nagels schraapte hij […]

Schrappen en bijvijlen. Weinigen beheersen die kunst zo subliem als Augusto Monterroso (1921-2003, Honduras/Guatemala/Mexico). Zijn bekendste verhaal gaat als volgt: ‘Toen hij wakker werd, was de dinosaurus er nog steeds.’ Er bestaan honderden interpretaties van dit verhaal. Bijvoorbeeld: iemand droomt van een dinosaurus en als hij wakker wordt, is dit […]

De hond likt de hand. Koude verkrampte vingers bewegen in de richting van haar neus. Een vlaag zurige adem vertelt haar dat ze er goed aan doet. Rustig wacht ze, trouw. Het lawaai van de doden met hun bloed, de gillende geweren. Het overstemt alles. Hij kan zichzelf niet voelen, […]

Dames, ik weet dat we eigenlijk een pact hebben, maar ik wil toch graag de stilte doorbreken. Iets met ons belang en jullie belang, beste heren. Het zit zo. Wanneer wij vrouwen onze nagels vijlen dan is dat geen goed moment om te storen. Naast dat het een secuur werkje […]

‘Dit jaar is het niet te doen,’ moppert de man die de vijl langs een metalen staaf haalt. ‘Geef anderen ook de mogelijkheid,’ antwoordt de kunstenaar. Al meer dan tien jaar is iedereen vanaf zeven dagen voor vijf mei welkom om in zijn tuin de vrijheid te helpen ontsnappen met […]

In alles waren ze tegenpolen. Hun contact op de werkplek. Toen dat voorbij was, bleven ze elkaar zien en wisselden verhalen uit over hun nieuwe werk. Zijzelf zagen het niet meer, maar anderen wezen op de verschillen tussen hen. Hoe Janine’s haar gekapt was, haar nagels altijd gevijld en glimmend […]

Slechts de venijnigste gedachtekronkels van toen zijn afgevijld. In de hoop dat ze in iedere tijd uit de tijd zijn, de toekomst niet meer zullen vervuilen met een zwarte geschiedenis die te verschrikkelijk is om te vergeten. Honderdachtenveertig stille minuten zullen de huidige tijd die over de houdbaarheidsdatum heen is […]

Henri, de wijkouderling, pakt het op en geeft aan dat het mooi is als iemand zijn misstappen inziet. Ik word er naar van. Heb de neiging om iets te zeggen als: ‘Zeg nou zelf, bekijk die kerel eens goed. Die gaat niet veranderen. Die moet slaan. Waarschijnlijk zelf een product […]

Feit is dat je er als dominee meestal veel te laat bij bent. Er is dan al zoveel schade aangericht. Dat wat ik ook zeg, de beslissing is al genomen. Hooguit verwacht men van mij een goedkeuring of instemming met gemaakte keuzes. Het equivalent van de huwelijksinzegening. Maar dan andersom. […]

Toen ik een jaar of acht was, deed ik mee aan een prijsvraag van de lokale krant. De vraag was: wat wil je later worden als je groot bent? Ik schreef dat ik graag moeder wilde worden, vooral omdat ik dat graag wilde. De tekst werd geplaatst. Mijn vader heeft […]

Dagenlang heb ik gezwoegd met beitel en hamer. Nu komt eindelijk de vorm uit het blok tevoorschijn. De manen en de poten tekenen zich af. Ik pak de grofste vijl. Tijd voor details! Ik maak de kop rond en de vleugels duidelijker, veer voor veer. Elke paar uur pak ik […]