Het huis is leeg. Slechts op de vliering staan nog enkele dozen en koffers. Madelon laat de vlizotrap zakken. Het is lang geleden dat ze daar kwam. Als klein meisje vond ze het de spannendste plek in het huis. Nu een laatste bezoek om alles op te ruimen. Haar oog […]

‘Daar ligt een lange stok. Snel Chrisje, pak hem voor mij. Het is zo koud. Het ijs staat tot aan mijn lippen. Snel, ik ben misschien koelbloedig, maar straks stolt mijn bloed. Ik mag absoluut geen bloedpegels krijgen.’ Chrisje is helemaal beduusd en ziet hoe Smiecht de bibber krijgt. Hij […]

Jantje komt thuis van school. Hij zit in groep 5 en is zeer leergierig. Net als zijn paps die leermaker is. Een leergierige leermaker. Hij maakt alles van leer en eet zelfs leer. Komt door de oorlog. Onverteerbaar. Goed kauwen moesten ze altijd. Beter dan malen. Heel veel zolen hebben […]

‘Wil je niet even binnenkomen voor een kopje koffie?’ De man tegenover mij schudt zijn hoofd, zoals elke maand. Al tien jaar lang. Hij heeft ogen die mij naar binnen zuigen, haren waar ik in zou willen kroelen, lippen die ik wil kussen en een borstkas waar ik mijn hoofd […]

Halen we de klimaatdoelstellingen van 2050? Het houdt alle werelddelen bezig. Bijna alle. Oceanië neemt niet echt deel. Hoewel het wel een werelddeel is. Noodzaak is het om de wereld te delen met elkaar. Niet met lege woorden en loze mededelingen. De tijd van redevoering van de oude Romeinen en […]

Chrisje’s moeder is het spoor volledig bijster. Huilen staat haar nader dan het lachen. De laatste meters denkt ze veel aan humor. Meestal helpt dat bij ernstig verdriet. Ze kan echter geen juiste grap vinden. Dan maar door het verdriet heen bijten. Verdriet van besef dat ze diep in een […]

Het spoor dat Chrisje heeft achtergelaten is een vreemd spoor. Daar komt mams al snel achter. Het dwarrelt alle kanten op. ‘Ik snap er niets van. Waarom loopt mijn meissie zo’n raar pad? Nu cirkelt ze rondom een boom. Dan gaat ze dwars door struiken. En… dat is gek… nu […]

Ik heb er toch zo mijn bedenking bij. Moet ik dit doen, moet ik het überhaupt willen. Dan valt de brief in de bus. Ja, een echte brief. Getypt. We praten anno vorige eeuw. Die ligt alweer bijna twintig jaar achter ons. Mijn studiegenoten krijgen eenzelfde brief. Hetzelfde bouwjaar, kan […]

Bij Nijmegen moet je toch vooral denken aan blaren: mensen die het gezellig vinden om hun voeten stuk te lopen, doen daar dan vier dagen over. Vaak in de hitte. ‘De dood of de gladiolen.’ Ze worden niet gedwongen, er is een keuze. En bewegen is gezond. Op voorhand wordt […]

Eigenlijk heeft deze stad een verkeerde naam gekregen. Holywood past veel beter. Er wonen namelijk heel veel afgoden in deze filmcommune. De huizen in de bergen verschuild in de bossen zijn het meest gewild. En niks hypotheek afsluiten. Nee, contant in een keer afbetalen, dus niet constant. Heilige huisjes zijn […]

‘Hee Smiecht, je oren staan in brand!’ Nog voordat Smiecht kan reageren slaat Chrisje met beide handen plat op de oren van Smiecht. Die springt van schrik drie meter naar achteren en glijdt keihard onderuit op het ijs van de bosvijver. Diepe scheuren trekken door het zwarte ijs. Onder het […]

Nicks hart klopte in zijn borst. Deze zin in een spannende scène, geschreven door een illuster schrijversduo, deed mij in schaterlachen uitbarsten. Schrijvers hebben het niet meer zo met zegswijzen, dan krijg je op termijn dit soort dingen. Het ziekenhuis was afgelegen, een privékliniek geschikt voor duistere praktijken, waar de […]

Zij droomt over prinsen op witte paarden. En over reizen door de ruimte. Dromen belanden op de maan. “Ik hou van je tot de maan.” “En ik hou van je tot de maan en terug.” Niemand heeft haar ooit verteld hoe je liefhebt. Dat ging vanzelf. Ze houdt van papa […]

We zijn met te veel, en voor allen is er te weinig Het houdt een keer op, wat we ook verzinnen Wil, werkzaamheid en wetenschap tot het uiterste gedreven, nu is er niets meer mogelijk Er is alleen nog afval en stof Veeteelt en landbouw zijn herinneringen Verpletterende stormen, grillig […]

‘Durf niet achterom te kijken, maak er een mantra van.’ De vrouw blijft het herhalen terwijl ze haar boeltje pakt. ‘Je hebt hen verdorie nog een verklaring gegeven terwijl die stinkerds dat zelfs niet verdienden. Durf niet…’ Jawel, het doet pijn. Zoiets doet altijd pijn. Maar de vrouw gaat nooit […]