We schrijven het jaar 1089. Toen er nog geschreven werd met lood. In schoenen gemaakt van riet. Dat jeukte als de ziekte. Waardoor je vanzelf inspiratie kreeg. In de donkere Middeleeuwen. Diep verborgen in een oerbos dat nu nog meer oer is als toen. In een klooster zonder huichelaars doopte ik mijn veer in lood en wist ik zou een groot schrijver worden waarvan niemand ooit zou horen. Helaas. Het kwam uit. Nog voor ik het verboden boek geschreven had. Met monikkenhand- en vingers. Over de natuur moest het gaan. Mijn natuur. Het stinkt zou je dan zeggen. Niets is minder waar. Maar daar waar het stinkt is het wel warm. Lekker warm. Niet onbelangrijk in de Middeleeuwen. Einde boek.
« Keith, je bent de beste !
In de diergaarde »
« Keith, je bent de beste ! In de diergaarde »
Communicatie, Cultuur, Liefde, Maatschappij, Mensen, Natuur, Studie & werk
Toentertijd 1089
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Mien of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
2 reacties
Reageren
« Keith, je bent de beste ! In de diergaarde »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
@Mien. Die goeie ouwe Middeleeuwen…
Yep. Donker, met één lichtpuntje.