György Kurtág (Hongaarse componist): ‘Rationeel beschouwd ben ik een atheïst, maar dat zeg ik niet hardop, want als ik naar Bach kijk, kan ik dat helemaal niet zijn. Dan moet ik de manier aanvaarden waarop hij geloofde. Zijn muziek houdt nooit op met bidden. En hoe kan ik dichterbij komen […]

Het ene volgt vaak het ander. Zelden is het meer treffend. Wie aan een veldslag denkt ziet in gedachten meteen het gevolg; een slagveld. Indien je op een van de (helaas) vele begraafplaatsen van de geallieerden rondloopt, die deze streek rijk is, besef je opeens van alles. Neem gerust de […]

De veldslag om het lijsttrekkerschap van het CDA is losgebarsten. Gewapend met een mixer en pollepel staat Mona Keijzer pannenkoeken te bakken van dun beslag. Weer eens iets anders dan vis. Strijdvaardig als ze is gooit ze een pannenkoek in de lucht, die keurig netjes – zoals het een christen […]

Eerlijk gezegd ben ik er een beetje blij om dat na Valentijnsdag de coronacrisis uitbrak. Na al die postzakken met valentijnskaarten naar boven te hebben gesjouwd moest ik even bijkomen en mijn rust nemen. Al zou je het beslist niet zeggen, ik word ook een dagje ouder. Maar wat doen […]

Tarzan en Rambo ledigen fanatiek hun darmen voor een houten bankje. Het hondenvrouwtje nadert. ‘Mooi hè, bloemen fotograferen.’ ‘Ja, ik kreeg een Schneider-Kreuznach voor mijn verjaardag…’ ‘Ach, ach… En nog wel voor uw verjaardag. Wat een veldslag levert u iedere keer! Mijn lievelingsnichtje heeft ook zoiets gekregen… Creutzfeldt-Jakob. Niet voor […]

Het zijn kleine, bijna lieve woorden: om, aan, bij. Maar als je er ‘slag’ voor zet en erachter: ‘Stalingrad’, ‘de Somme’ en ‘Verdun’ dan veranderen die aanduidingen in gruwelijkheden. En als je een optelsommetje maakt van het aantal gesneuvelden tijdens de drie bloederigste veldslagen uit de geschiedenis, dan staat daar: […]

Een-kiekje Een-kusje Eén-knikje gerust-je Je voelt me bedoelt me onbevangen belang me Ik loof-je Ik mag-je Ik-voed en behoed-je Je geeft-me begeeft-me geeft weg en vergeeft-me Je omhelzing Vertelt-me ontveld en behelst-me Vertrouw-me beschouw-me als-wij- en bebouw-me Tot de bozige geesten Hun veldslagen leden ’t-eenzame vrezen stopt ieders-geluk Met je-beertje […]

Daar stond hij, de losgeslagen idioot. Eindelijk. Sandra had dit moment wel duizend keer in haar hoofd afgespeeld. In de meeste gevallen kwam hij er niet zonder kleerscheuren en ‘verbale veldslag’ vanaf. Geen enkel detail van zijn schuld aan haar dochter’s plotselinge overlijden zou ze onbesproken laten. Hoe kon hij […]

Het enige geluid dat te horen zal zijn is het afscheuren van de controlestrook langs de perforatierand door de suppoost, vreest Piet de 65-plusser. Juichen is verboden, dat het stil wordt aan de overkant mag hij niet eens zingen. ‘Vrouwen en mensen van kleur’, leest hij veelvuldig met betrekking tot […]

Voorzichtig streelt hij over de gevoelige plek op haar buik. Tien jaar geleden werd ze met spoed in het ziekenhuis opgenomen door een perforatie in de blinde darm. Een zware operatie volgde en na tien dagen mocht ze naar huis om aan te sterken. Pas na een jaar was ze […]

Plotseling barstte de koning in lachen uit, hetgeen de nar ertoe bracht naar de reden te informeren. ‘Julia is altijd al een dondersteen geweest. Zo had ze een keer een zevenduims spijker doormidden gezaagd en de delen gelast op een halfcirkelvormig stuk ijzer. Het geheel klemde ze om haar hand, […]

De Peruviaan Pedro Pérez zag het levenslicht op de hoogvlakte van Peru, als zoon van een persuaderende perronwachter en een perenplukster met een perzikhuidje. Na de pedagogische academie werkte hij een lange periode in een perssinaasappelboomgaard, eigendom van een pedante pederast met pellagra. Tegenwoordig woont hij in een penthouse in […]

Op De School met den Bijbel was het cahier jarenlang bijna even heilig als De Heilige Schrift. Pas later werd de multimap ‘christelijk’ gedoogd. Kladwerk vervuilde niet langer het geheel, de ring hoefde niet eens te worden geopend, je scheurde het gewoon uit je multimap. Wat achterbleef waren perforatieranden waarvan […]

Daar sta ik dan. Midden in de Grabi. Wat een natuurwonder. Dat zoiets bestaat. Ik moet er bijna van huilen. Zo mooi. Kortom een superforatie. Zeker met de okergele zon zinderend hoog in de strakblauwe hemel. Mijn tranen drogen al snel op. Mijn hersenpan draait overuren. Zinnelijk geef ik mezelf […]

Handige Henkie wordt hij hier in het appartementencomplex genoemd. Kabels, bouten, moertjes, schroeven en zelfs perforatietangen kennen geen geheimen voor hem. Mijn eigen technische vaardigheden beperken zich tot het bedienen van enkele fotocamera’s. Daarom kijk ik vaak best wel tegen allerlei Handige Henkies op. Ik heb echter ook de aangeboren […]