De herinnering is er echt. Ik was een jaar of vier en zat in het wandelwagentje. Nadat we mijn zusje naar de kleuterschool hadden gebracht, trok mijn moeder een croquet uit de muur en brak er een stukje af, blies de warmte weg en stopte het in mijn mond.
De datum is nog niet verstreken, maar toch, ze liggen al een tijd in mijn vriezer: ovencroquetten van Kwekkeboom. Twee van de vier zijn er overgebleven. Het is het toch niet, ondanks de ouderwetse schrijfwijze en het speciale vlees. De korst is té krokant. En in een kroket krijg je pas trek als je onderweg bent, in de buurt van Van Dobben.
Ik doe de vuilnisbak open: ‘Daar gaan me krekette.’
Twee iconische namen, Han. Kwekkeboom en Van Dobben. De FEBO-kalfskroket mag er ook zijn. Wel vers uit de frituur, niet zacht en slap geworden uit ‘de muur’.
Dat zijn de lekkerste, Ewald. Later nog een stukje over ‘lekkere gore kroketten en patat’.
Voedselverspilling Han! Nog niet over de datum en dan al wegpleuren? Waar moet dat heen? Grt
Liever voedselverspilling dan -vergiftiging, Luc.
Voor de liefhebbers, en natuurlijk ook voor jou, Han. Een wit pistoletje afbakken samen met een goulashkroket. Het broodje opensnijden en een of meerdere plakken oude kaas (old Amsterdam) en daarna de goulashkroket…nou zeg…dat het kan!
Luc, hartelijk dank. Heerlijk, op één ding na: KAAS! Brrr. Ik lust alleen pindakaas.
Wat is het verschil tussen een kroket van Kwekkeboom en van Van Dobben?
Ik vind ook dat je het nog niet moest weggooien.
Ik denk dat ik zo ook patat ga eten, met frikadel.
Als het geopend in de vriezer ligt en tegen de houdbaarheidsdatum aan is, dan gaat het toch echt weg.
Van Dobben met stip als je t mij vraagt. Ik ben nog op zoek naar hun bitterballenvariant