Het was een echtpaar zo mooi. Met heerlijke kinderen en beeldige huisdieren. ’s Morgens liep hij rondjes om zijn lichaam in conditie te houden en er ’s avonds zijn vrouw mee te verrassen. Ach, zo zalig was hun bestaan, ware het niet dat er een heks rondwaarde, verleidelijk ronkend op […]

Het is vroeg. En nog heel even stap ik in en uit de droom die nog door mijn geest dwaalt. Flarden van de illusie sijpelen mijn bewustzijn in, iets over metro’s, Lego folders en loopgraven. De resten vervagen als sneeuw voor de zon maar toch pik ik de kern mee. […]

Met de zon verbleekt mijn ego Ik daal van mijn bergtop neer Mijn halve gezicht houd ik verborgen Ik verdraag geen zonlicht meer Hoop is toch vervlogen samen met de maan Het is voor mijn gevoel geheel met mij gedaan Doorbloed doorzeefd gebroken Ik voel me zwaar bedrogen In het […]

Eens in de driehonderd jaar keren ze terug en veroorzaken een merkwaardig gedrag bij mensen. Alleen als de winter heel zachtjes op gang komt na een ontoereikende zomertijd en oktober een welverdiende zachtheid meebrengt. Exact dan worden de bijverschijnseltrees geboren. Voortgekomen uit het hart van de aarde, gevoed door sapstromen […]

Er was eens een nachtegaal. Hij zong de hele dag door en had veel fans. Maar buurman raaf vond al dat zingen maar niets. Hij wilde rust en stilte. De kraaien fluisterden hem in een grote zangwedstrijd te organiseren. Als de nachtegaal verloor zou hij van schaamte immers geen bek […]

Het 120 Woorden Sprookje was erg op zijn privacy gesteld en wilde absoluut niet dat het verteld werd, zeker niet door die Schrijver die het ene blaadje na het andere vol kraste en vervolgens verfrommeld de gapende prullenbak in mikte. Het Sprookje waarvan hij overmoedig gedacht had dat hij het […]

Ik geloofde niet in sprookjes, noch in clichés. Kom op, net alsof je –nét als je een blunder begaat– de liefde van je leven tegenkomt, die vervolgens als een blok voor je valt. Ha, dus wel! Bij het bewonderen van wat mannelijk schoon botste ik volop tegen een lantaarnpaal. Na […]

Yeeeaeaeahh… we mogen ons eigen kerstkroontje maken. De juf heeft voor iedereen een strook goudpapier. Maar eerst moeten we dat, heel voorzichtig want het is heel duur, in drie gelijke stukken knippen…. Dat valt nog niet mee, de strook is best lang en niet breed. Verbijtend knip ik de lange […]

Tussen de bomen in het kale bos loopt een jong meisje. De verkleurde blaadjes kraken onder haar voetjes. Tussen haar twee kleine handjes zit een potje vast geklemd, gevuld met de meest magische kleuren. Na een tijdje blijft ze twijfelachtig staan en opent ze haar potje met kleuren. De kleuren […]

Uit de verhuiswagen stapten mannen. Gespierde armen onder strak zomerse T-shirts. Antieke meubels, pannen en een azuurblauw tapijt. Alles kreeg een plekje op de kleine houten zolder, waar de balken zo laag hingen dat haar minnaars hun hoofd stootten. De eerste dagen bungelden twee onvermijdbare voeten uit het raam. Haar […]

Ik had de suède jas tweedehands gekocht, alleen de onderste knoop ontbrak. Om zo’n knoop te vinden fietste ik de hele provincie door van kringloop tot kringloop. Eindelijk zag ik een grote schoenendoos met knopen staan. Een man staarde naar mij en vroeg wat ik zocht. “Waarom zoveel moeite”, zei […]

Nog niet zo heel lang geleden stond Robert de dakloze boskabouter in het bos op zijn panfluit te spelen. Door zijn vuile kleren, warrige baard en penetrante lichaamsgeur liepen de andere kabouters Robert straal voorbij. Niemand bleef staan om naar de muziek van de blinde veteraan te luisteren. Robert liet […]

In Repelsteeltjes kleermakerij weeft vrouw Holle kleding. Ze breit babykaboutersokjes van reeënhaar, dat ze uit een reeënleger plukt. Daar is overvloedig haar te vinden, ze wil geen blauwe kaboutervoetjes door de kou. Helaas kwam het Blauwe Voetenmonster achter het geheim van de warme voetjes. Hij probeerde zich te warmen aan […]

Al jaren zie ik je ’s ochtends naderen, vanaf de hoek tot aan mijn deur. Het betekent niet dat wij dichter bij elkaar komen; voor mijn huis blijven we, zoals we beiden zijn. We praten, soms lachen we, maar zonder echt iets te zeggen gaat elke dag dit moment voorbij. […]

Diep in een donker woud woonde een lief kaboutervrouwtje in een holletje tussen de wortels van een grote beuk. Lang geleden was ze verbannen uit het dwergendorp, omdat ze zich niet aan de regels had gehouden. Kabouters mochten zich niet zichtbaar maken en dat was nu juist het enige wat […]