Met een pistool op mijn slaap hoor ik: “Waarom vrees je de dood?” Angstig schommelend denk ik: Ik ben bang om beoordeeld te worden. “Wat als niets je kan beoordelen?” Nee … nee, dat kan niet. Iedereen moet toch uiteindelijk verantwoordelijk gehouden worden voor zijn daden? “Wat als de dood […]

‘Twee uur met gemak, doodstil.’ ‘Bewijs het maar.’ We staan met zijn vieren op zolder. Het genootschap van de rechtvaardigen. Dat had Maria bedacht, het enige meisje in onze groep. Ze rijdt paard en houdt van geschiedenis. Haar achternaam maakt dat ze soms nageroepen wordt: ‘Zeg Maria van Reigersbergh knellen […]

Ik was al een tijdje dood toen ik merkte dat ik leefde. Het besef dat ik nog leefde deed me ontwaken. Toen ik mijn ogen opende was er nog steeds ‘niets’. Ik stak mijn vinger uit en voelde een rubberachtige substantie. Ik kon er een gaatje in prikken. Een schemerig […]

De V-twin ronkt en sputtert nog twee tellen na. Ik ben weer thuis, stap af, klap de standaard uit en rust de motor erop. De voordeur opent, een enthousiaste wolk haren bespringt me. Lachend zeg ik: “Rustig aan rooie”, maar ze is niet te stoppen. Haar tong opent mijn mond […]

Gisteren, op Spaanse les. Eindelijk had ik besloten om al die boekenkennis eens om te zetten in het mij-zo-bekende gestuntel in een taal die je niet kent. Als voormalig docente Frans heb ik hier mijn portie wel van gehad. Dus daar ging ik. “Hola, Marion, cómo estás?” “Uh…., uh…., uh…. […]

De herfst kruipt langs mijn huid de maanden in Hoewel de zon op midden dag nog heftig tracht te stralen Kruip ik in mijn winterjas weg en stop mijn handen in mijn zakken alsof ik ze wil behoeden tegen de aanglijdende winter Het was een zomer waarin mijn hoop leek […]

Een lichte beweging, een sprankje hoop. Hoop doet leven. Hoop dat Friso bijkomt. Friso, veroordeeld tot een leven lang stil liggen is jarig. Zijn verjaardag zal gevierd worden maar hij zal zich er niet van bewust zijn. Mabel geeft Friso een kusje. Ze feliciteert hem. Zachtjes fluistert Mabel dat het […]

Jan slaapt nog als ik door zijn berichten blader, niets … In de hal voel ik voorzichtig door zijn jaszakken, weer niets. Omdat ik vermoed dat hij vreemd gaat zoek ik bewijs. Ik open zijn laptoptas en speur achterdochtig verder. Aha! Een kladpapiertje met daarop, Deborah terugbellen, zie je nou […]

Termieten zijn begonnen aan het verorberen van Imelda’s schoenen- en kledingcollectie. En dat is nog maar het begin. Zodra deze nijvere diertjes klaar zijn met haar collectie is Imelda zelf aan de beurt. Dan trekt een stoet van termieten naar de woonplek van Imelda, om haar te verorberen, tot er […]

“Boing … Boing”, op gongslag twee van de Friese staande klok daalt de omgevingstemperatuur scherp. Mijn adem bevriest, witte wolken verlaten mijn mond. Drie, vier, vijf, in gedachten tel ik mee. Houten blinden klapperen tegen een sponning. Zes, een windvlaag, het doorzichtige witte gordijn golft sierlijk als een traag dansende […]

‘Hij staat nog in de steigers,’ zegt de man. ‘Een gedicht is net een huis. Om er een te maken heb je veel geduld nodig en vakmanschap. Dat wil zeggen, een goed gedicht. Een slecht gedicht zal er nooit lang staan. Dus grote woorden zoals liefde of pijn, daar maak […]

Mij werd gevraagd door een op een sociaal medium bevriende vrouw om voor haar te verschijnen boekje een tekst op de achterflap te schrijven. Er was slechts een restrictie: het mochten maar honderd woorden zijn. Ik vond het een hele eer, dus las ik haar manuscript. Een dramatisch levensverhaal, dat […]

We zijn weer terug in ons favoriete watergebied in Friesland. De boot glijdt zonder geluid te maken met loshangende zeilen langzaam, langzaam, op schijnbaar niets door de sloot. Ik sta aan het roer en kijk met geknepen ogen tegen de zon in. Daar waar ons bereweer, onweer en hagel was […]

Zoevende geluiden van rubber op asfalt vervagen. Een paardenbloem vangt met wijd opengesperde gele armen de laatste zonnenstralen. Lang gras danst en golft sierlijk in een zucht wind, een spreeuw met een bek vol emelten kijkt me nieuwsgierig aan. Is dat regen? Ik dacht dat ik een druppel op mijn […]

De held stormde naar voren en riep: ‘Ik ben een hel..’ In de loopgraaf stond een Nederlandse korporaal geduldig te wachten terwijl op amper 50 meter afstand de punten van Duitse helmen op onregelmatige momenten net boven het maaiveld uitstaken. Zijn luitenant had hem het commando gegeven over vijf soldaten […]