Deze plek was ooit een metropool. Het Gouden Hart werd het liefkozend genoemd. Daar waar de munten klonken en de burgers het goed hadden. Nu het was een moeras. Waar koude, gure lucht tussen de kalende knotwilgen door ademde en de overgeblevenen deed rillen en terug denken aan de zon. […]

De entiteit, een ectoplasma met een stem, had gemengde gevoelens over het gedwongen binnendringen van een wezen dat geen robot was in het enormste gebouw in de stad, in zijn paleis. Het wezen werd geboeid en moest plaats nemen in een vreemdsoortige stoel. Het durfde vragen: ‘Waarom?’ ‘Die vraag verraadt […]

Alleen via mijn geraaktheid door films door series boeken en gedichten alleen daarom al om die reden weet ik mij aanraakbaar door het thema vader/zoonrelatie en saamhorigheid de dood voor mijn pubertijd van hem maakte me kwetsbaar hard liet me de eendracht missen en versterkte me later ook toen ik […]

De stad was cyclopisch. Pas toen de laatste van zijn soort probeerde erin te ontsnappen aan zijn achtervolgers, werd hij zich daarvan bewust. Geen parken. Slechts vierkante, rechthoekige, pyramidale gebouwen. Brede, helverlichte lanen en winkelstraten, zonder voedsel om zijn honger te stillen maar vol van koopjes. Hij hield zich schuil […]

Bij medicatiecontrole op aanvraag van Mw. P. vind ik oude medicijnen en soms doosjes ongebruikte. Ik vraag waarom ze die medicatie niet gebruikt. Dan zegt ze zuchtend dat het duplicaten zijn van wat ze al slikt, dat ze er zieker van wordt en dat sommige medicijnen elkaar teniet doen. Slimme […]

Een kind komt lachend op me afgerend. Wat moet dat mormel van me? Een vrouw lacht haar tanden bloot als ze me passeert en zegt hallo. Zo een van het type dat waarschijnlijk met haar badpak in een saunacabine gaat zitten. Een orgastisch genoegen tijdens een middagdutje biedt ook geen […]

Dreigende grijze wolken trekken voorbij stof daalt langzaam terug naar de aarde bezieling heeft hier geen waarde levende vloed veranderd in eb van het dodengetij. Om besmettelijke ziektes te voorkomen delven we massagraven voor doden die gesneuveld zijn voor hun goden naamloos onder geschoffeld, hun laatste eer ontnomen. Niemand neemt […]

Schrijven is schrappen: in gedichten herschrijf ik mijn leven. Ik schrap en schaaf en neem de beitel in de hand. Hier nog een hoekje, daar nog even met schuurpapier over heen. In een spiegel bekijk ik het resultaat en realiseer me dat er nog meer weg kan. Spugend boven de […]

Ik verlang naar een man, naast me op de bank, tussen de lakens en vooral tussen mijn benen. Het begon allemaal toen de Radicale Vrouwen Beweging het wereldwijd voor elkaar kreeg dat vrouwen topposities gingen bekleden. Sindsdien is het afgelopen met oorlog, honger en armoede. “Zonder mannen is de wereld […]

“Vergadering”, roept Esther via de intercom. Eva, Adam, Nathan en David druppelen de keuken in. Uit haar ooghoek kijkt Esther naar haar door de pijnlijke ziekte uitgemergelde moeder. “Mam… we moeten het hebben over je begrafenis. We hebben problemen met je laatste wens”. “Ikke niet hoor, Oma Eva wil bij […]

Evert is verkeersleider op Schiphol. Hij kan hoog in de toren uitkijken over de landingsbanen. Een schitterend uitzicht. Evert moet de sleepwagens, die vliegtuigen verslepen, instrueren en begeleiden. Opletten dat er geen ongelukken gebeuren. Dat er niet te hard geremd wordt als er nog passagiers in het vliegtuig zitten. Dat […]

Welhaast spinnend van genoegen leest hij het nog eens. Ja hoor, echt waar! Verificatie van de Centrale Commissie: vergunning om te doden naar goeddunken. Hij heeft zojuist onbeperkte macht gekregen over leven en dood, zoals alle burgemeesters. Burgemeesters met een grote B. Beter gezegd “god”. Eindelijk kan hij zich legaal […]

“Pap, moet ik nog lang fietsen?” “Niet zo heel lang meer knul, mama zal het eten wel bijna klaar hebben.” “Pap, waarom hoeft Els nooit te fietsen?” “Die moet later ook fietsen, maar nu is ze nog te klein en kan moeilijk bij de trappers.” “Waarom fiets jij nooit meer […]

De overkoepelde stad schitterde als een Kerstboom vol felgekleurde lichten. De torengebouwen rezen majestueus op. Neonreclames lichtten op in de avondlucht en verspreidden een sfeer van commerciele gezelligheid. Zijn keel was dichtgeschroefd omdat het de eerste keer was sinds vele jaren dat hij een stad vond. Hij had lang alleen […]

Het thema dystopie verstopt mijn brein. Roept “stop!” in mijn zorgvuldig opgebouwde denkraam. Verstoord mijn vibraties. Ik moet! Niet meer “ik wil, ik zal, ooit…”. Het moet! Nu! Dit is zwaar kwellend en bijkans onleefbaar. Een vurige dwingende hel. Beelden, woorden, zinnen, mensen en gesprekken vertroebelen mijn blik op de […]